05E

In Orationem M. Caleli Tyxophor 3

Corbacenſis.

Er laudis meritæ viam cum tu biſgeniti Principis, ò me⸗ Siren, Tulliaco ſono Contendis, calamo Tulliaco, incitus Sacro pectora Hamine, O præcoraia feruent mea, cor meum Se diſtendit,& intumet

ontaclum ſolidu ignibus, hunc grauem

Nitens rumpere corticem.

Exſultat miht mens, ſeu ſacro acinace

Hoſtes orcifragi necas:

Seu ſancto repetis codice,& aureæ

Doctis voce refers viri², Quæ quondam tulerit progenies Dei, Et nunc mitis, vti beet Immites homines: ſiue pius Deo Grates pro meritis aou, Et mores hominum corrigis improbos.

Quid? ſi te ſatus audiam,

An demens alium cum ſtupi do grege

Meſsiam pperiar, malos Qui triſti ex ſilio educat Adamidas In dulcem patriam? mihi

E dudum genitus, quem Deus arbiter

Tui Maximus Optimus Omni parte ſui luminu imbuit. felices ter,& amplius,

Huius