acrimoniæ aliquid habeant, beneuolen- tie temperatum ſucco. Quos qui ſeitè ac- cipere norit, vitam bono ſuo emendent; qui perire, quam ſeruari malmt, eos vel miſſos faciamus, vel ſi grauius delinquant nulla emendationis ſpe propoſita, cœlum mutare iubeamus. Atq; ita diſciplinam hactenus publicam tuemur, ad corrigen⸗ dum tamen ſemper, quam puniendum ma⸗ gis procliues. Pateraum enim eſſe impe⸗ rium noſtrum recordamur, paternos ani⸗

mos; qui nihil acerbum, nihil vindictæ cu-

pidum, præ ſe ferant aut ſpirent. Petulan- tiam tamem quam compertam habeamus non ferimus. Ineptias in habitu& ſi⸗ miles, quæ non magnmi temporis lapſu ſemetipſas confodiunt, ridemus potius, quam vt moroſe eas prohibeamus: maxi- mé in ijs qui alioquin probi ſunt,& dili⸗ gentiæ nobis laude commendarti, Si- mul etiam illud conſiderantes, ita à natura comparatum eſſe, ut in vetitum