Namque in quam ipſi propendunt par- temn, in eandem principem quoque, melleo iſto quem Diogenes digere ſo, lebat laqueo, blanditijs videlicet vna ſecũ pertraht nt. Id quod tamen non ita facile

euenire illi poteſt qui Apollonij præceptum

obſeruans, paucis omnino credat& non ſolum quos vel in ſenatum legat, vel in in- teriorem conſuetudinem admittat, etiam arque etiam videt ſed& ex interuallo cau⸗ ſas ipſe cognoſcit, diſcernit, iudicat. Sed duras tu mihi, dicat quis, conditiones principis narras. Sane quidem: ſed ſalu- tares ſubditis, ſed honorificas ipſi,& quæ aterna illum non ſolum prædicatione ma- ctent, ſed& animo ipſius tranquillitatem, qoæ offi cij fun ctionem ſemper conſequi-

tur,& felicitatem publicam largiantur. Vt

enim in anarchia, vbi non ex præſcripto

legum, ſed iudicantis affectu& libidine ius

reddiur, omnia aduerſa contingere ne⸗ ceſſc eſt: Ita viciſsim, vbi Eunomie illa ſancta

ſſſ“