Kb iK ſßrduſ

4 quam opeimds K ka

k. Atemm um Tuloerquw m

ipſi, iudici quouis Areopagita magis incor- rupto reddere nequeant. Cuius felicitatis qui ſuis auctor ſit,& de recta educatione, quæ vna& certa ad Lirtutem via eſt, ipſis proſpiciat, ille non ſolum principis, ſed pa- tris quoque nomen iure optimo mereatur; cuius videlicet& animum gerit& ofſiciũ. Nihil namq; parentes, qui Juddem ſapiunt, magis ſollicitè cur ant, medit antur& agũt, quam vt ex ſeſe genitos literarum& virtu-/ tis cultu quam ſapientiſsimos& optimos reddant: vt non iniuria ſibi Philippus Ma- cedoniæ rex gratulatus ſit, eo ſeſe tempore filium ſuſcepiſſe, quoAriſtotelis inſtitutione perfrui poſsit. Quod ſi iam omnium or. dinum in id conſentiant animi,& in eo ſint ſinguli vt virtute omnia metiantur,& ſine hac vitam ſibi acerbam putent, neque al- rerum illud deeſſe poteſt, itidem à Tullio

decantatum, vt ciuitas gloria ampla ſit. Hæc enim virtutis præmium eſt,& comes

eius indiuidua, quæ etiam non petentes ſe⸗

quitur, non ſecus vt vmbra corpus ſolet: B Idque