lo, me non illo ſaltem tempore 6* nepotes ejus ex fratre

jiu implorarent, non patiebatur. Ipſe equidem non diſrimu-

Hierommo, Iureconfullo præſtantiſsimꝰ,& Imperialis

Cameræ adſeſſore digniſrimo&c. in ſtucliis humanitatis informabam, munificentiam eus ſatis expertum eſee: ſel poſt meum etiam illinc di ceſſum non niſi amici ſsimo bene volentiſcimo ipſõ uſum. Nec diſſentiunt d me nai verendi& clariſgimi viri, Dn. Laurentius Helandu Doctor medicus, Dn. M. Martinus Noflerus Conciona

tor aulicus, Du M. Andreas Nemplerus Tranſotvanus,

promotor meus: Juos ut honoris cauſsd eo0 nomino, ita ile in ædibus ſuis aliquandiu& libenter habuit,& liberali⸗ ter tractavit. Quid verò de maonitudine animi eus com memorem? quã ita praditus erat, ut nec ſi res ſecunde eſe ſent gaudio exultaret nec, ſi ad verſce, merore conficeretur. Cumg ſecundum Plautum plerorumꝗ hominum in melleſſ tie ſiut linguæ ata orationes, corda in felle acerbo aceto: Conſul noſter nullo utebatur fuco, fed omnia palam& di⸗ cebat& faciebat: I cum chille Homerico morte peius odlerut, qui aliud celatum teneret in animo, aliud ors pro- loqueretur. Nec manſuetudinem ejus tacitus præterie dee beo qui nunquam viſus est ita iraſci, ut enormem aliquan deformitatem præ ſeſe ferret: quæ quõ rarior in hominibus præſértim occupatis virtus eft, ò maorem meretur laudẽ. Non perſequar multis(uec enim tempus patitur) comita⸗ tem eſus: nec dicam, quam infenſus fuerit ſuperbiæ quam b ini⸗