Nimirum ita uſu venire videmus, ut qui⸗ pana& exitio non procul ſunt remoti, ant conſiliis pracipites de viique, deprehendantur, & plerunq, eo in loco ubi deliquerunt, puni- antur. Jed non hujus&it temporis, pluribus ca inſectari.

Eo nund potius meæ tranſferende erunt cu- ræ& cogitationes, ut debito videlicet gratitu. dinis munere perfungamur. b b

At quo illud pacto fict ẽ quibus oſticiis hoc veſtrum bencficium Civitas remunerabitur? Didemus magnum aliquid& ſingulare eſſè de- bere, quod facils Muſtritatilus ac Magnuhicen- tiis I eſtris probari poßit. Quod cum nos aſſe-

qui non poſe ſentiamus, non aliter certe aſfici- mur, atque ii, qui cum ære alieno obruti, non ſint ſoluendo, fibi de fide ſua in dubium veni- endum eſſe quidem judicant, non tamen omni- nò des perant. b b Mud igitur facicmus,— facere videmus u

cos, quorum nomina, multorum in tabulis ex- tant. Uli enim inter creditores, partem aliquam qQuantulamcunq;, diſtriluunt, cum ſolidum e

aſſe ſolvere, nequeunt. fIia Onos, cum aliud jam non ſuppetat, quo gratos nos exbibeamus, gratias ſingulatim 4 agtmus