—

——

— 4 21.. 1.. ctio 1. librorù de Subtilitate. 20

1

eſſe albi priuationem,& quod ex utriſq;alij colores conſtent. Ita rectè ille mihi dixiſſe uidetur, Stultorum infinitus eſt numerus. nam huius amen⸗ tiæ generis qui nihil cum ſciat, in omnes eruditos cenſuram agat: laudet, uituperet, quouis placet loco unumquenq; reponat: ſemetipſum tot pręco nijs extollat:de rebus quas penitus nõ nouit tam audacter loquatur, qua⸗ ſi Syrus inter Germanos exultet, glorietur, nullum adhucaliud exemplũ inueni. Sed ut uideo, parum abeſtne illum uincire ſui cogãtur. Inde quaſi uictor prę lętitia natat tota hac exercitatione, ut lupus piſcis in ſterquili⸗ nijs iudicio ac pudore nullo tot paginis, ubi etiam docendi diſcrimen neſ⸗ cire uidet̃cres enim cõtrouerſę nõ ſunt)ſufficit ob id ſi quis ſimpliciter do⸗

ceat ubi de nominibus de interpretatione ſententiæ agitur, quæ perſæpe

ſunt controuerſæ, candidéè, puréè, ſimpliciter, adiectis teſtimonijs ſuntedo cendgę. ſaltem Lexica quæille adeò contemnit cenſor, ignorantiæ ſuę eum

mathematica doceret, ſine teſtinonijs tradidit, natus non ſolum ad rerum ſcientiam peruertendam, ſed& ad linguas& grammaticã corrumpen dã: utſi uelipſemet propria uelit relegere, ni prorſus inſaniat, ſuũ hunc deſul⸗ torium laborem non leuiter ſit damnaturus.

Docet uolatilem columbam facere? uel non docet? utinam docuiſ⸗ 3

ſet uel ſciret. Hoccine eſt ſuum ſic docerc?rem quam tota poſteritas admi⸗ 7

rata eſt, nemo adhuc imitari potuit, ilie tanq́; facillimã proponit, docetq́; quod neſcit.hoc eſt impoſturæ ſuæ egregię& amentiæ ceruſſiimum arg mentum, cũ ſuum mendaciũt experimento deprehendi facile poſſi bere debuerat tam optatum ſpectaculũ:nam dignus uenia erat pro tot fla⸗ gitijs in rem literariã hoc in opereadmiſſis. Præclaris enim ingenijs etiam hoſtes parcere ſolent, ut Archimedi Marcellus quantum in illo fuit. at hic malum malo addidit, dum ſe impoſtorem maximum profitetur, profliga to omni pudore uerba pro rehus uenditat. Deſine tandẽ cum iſta tua im⸗ pudenti,& adeò mendaci procacitate offundere tenebras mortalibus,& pręſtigias facere conari eruditis, qui iam te norunt, tuosq́; fucos.

NHiic uir ſanè malus eſt, qui non ſolum quæ difficillima ſunt tanquam facillima deſpicit, quę nullam continent difficultatem ut difficillima admi ratur:ſed omnia agit ut famam eorum deprimat, qui iuſtè laboribus ſuis atq; uigilijs nomen aut compararunt aut quæſiuerunt. Hic de fibulis multa nugatur:& quaſi non omnes norint, fibulæ genus in cingulis de- pingit. nec tamen præter id quod diſcludi nequeant, ſuæ depictę ſimiles ſunthis quæà Io. Iucundo, quem adeò laudat exhibentur. Ita uir hic ne⸗ mini conſtat, non Cæſari, non lucundo, non ſibi ipſi, tanta eſt hominis inconſtantia, iudiciumq́; rerum omniũ peruerſum. Ob id quis ferat hunc calumniatorem? id uerò non animaduertit quod maximũ eſt,& nos ſup⸗ pleuimus Cęſarem non niſi partem pontis deſcripſiſſe. Ergo utad fibulas redeã illas non depinximus, quoniã multis modis fieri poſſunt ut idẽ effi⸗ 1 8 7 cdant:

GN

3²29