.
⸗..—.1⸗ 1
Actio 1. librorũde Subtilitate. 203 tius iubet poetas præſtare, neutrũ præſtat: quo ſit ut iam intolerabili mo⸗ leſtia hos libros examinem. Dij in poſterum hanc peſtem auertãt. Cęterũ quod ad illum attinet, dicit multum eſſe imminutum ex natiuo ipſius ui⸗ gore, perpetuo morbo torqueri, atq; id ego ex tam abſurdo inſtituto con iectabar, nec tamen ob id deſinit probos uiros laceſſere, im pedire, cenſorẽ aliorum agere, tenebras offundere? ꝙ malũ ſuperic at dices, Tu tamen nõ diſtinxeras inter contemplationem& labores ſtudioſorũ, ut ſichomines tuis conſilijs perderentur? minimeè. nã pręſtat mori eruditũ,& diuini mu neris conſciũ, q́; inertem& erga Deum ingratum, uel mille annis uiuere.
Brgo ſi cui ſatis integra ualetudine ad contemplationis ianuam peruenire
contigerit,& uoluptatem maximam animo,& gratitudinem erga Deum & uitæ incrementa nanciſcetur.
Sed& hic culpat quod dicam contracto calore ſomnum prohiberi, ꝙ etiã in ſecũda ſectione cccxiiij exercitationis dixerim ſomnũ fiereex ge⸗
te ſpirituũ, cum id abundè declarauerim in libro de Animi immortalitate,
nec ipſe declarationi reſpõdeat nec oſtẽdat oppoſitũ, ſed ſolũ falsè peripa⸗ teticorũ ſententiæ innitatur, quid eſtquod nos uexet?.
Verùm locum, occaſionẽ inuenit, quibus ſuas ineptias diffunderet. Veinam uera eſſent quæ diffinit: ſępe. n. talia quærere ſoleo, quæ nõ inue- nio apud aliquem. Sed abſit ut ab illo accipiã, qui nec ab aliquo ueterum ſignilicata hęc accipit, nec oſtendit quod ita ſit: ſed uult ſuæ ſimplici narra
tioni ut dictat ori atq; oraculo cuipiã. ſic emñ de ſemetipſo prędicat, nos ac⸗
quieſcere, cum conſtet paſſim decipi,& obiter non conſulto ueterũ inter⸗ pretationibus& uſui antiquo contradicere.Itaq;libenter in talibus ſe dif⸗ fundit, multaq́; perperam nugatur.
311
312
Non ſunt oſfę ori illius accomodatę.omnis qui odit, ſperat uel tem⸗ 316
poris ſucceſſu uel abalio, uel à Deo uindictam de inimico uidere. Interim triſtitia diſcruciatur. Et ideo lex noſtra rectè conſulit ut odia deponamus. Propterea etiam principes nõ facilè odimus, quia ſpem uindictæ rarò au⸗ cupari de illis licet.
Amorem diuinũ inter animi hos miſeros affectus nõ colloco, ſed de 317
eo in libris de Aeternitatis arcanis agitur. Tractationes hæ quaſi genere di ſtinctæ ſunt. In ſectione quarta illa non eſtaudacia, cum de ſperatione ſalu tis aguntur.lbidem irridet uir ineptus parabolas, priuilegia, ut rem notam abacis triuialib us. Iuro per genium meum poſtquam tam ſtupida men dacia effutit,& in cCcc&=xα exercitatione dicit me conatum reducere Eu⸗ clidis Theoremata ad pauciora, cum idab omni ueritate alienum eſſe om⸗ nes intelligant, me exiſtimare etiam ſi doceretur de his, non percepturum: illud ſanè conſtat eum neqᷓ;à limine Geometriam ſalutaſſe, ſed turpiſſima temeritate non intellectis non etiam uiſis, quæ de circini unica latitudi⸗ ne ſuppoſita ſcripſeramus, cæco iudicio ac mente pariter ſcripſit hæc tanquam aſinis ſcriberet. Demiror ſanè uiri impudentiam: ſed non demiror. quid enim tam turpe eſt, tam abſonũ, quod in hoe admiratione
8 4 dignum