—

Annotatio queſtionũ et dubioꝛũ

Queſtionum et dubioꝛũ in libꝛos logices Ariſtote. Annotatio.

¶ Queſtiones pꝛoemij cũ dubijs ſuis.

ce Trum logica ſit ſcientia rõnalis vna ⁊ ab alis diſtincta. fo.2z.a4 Pꝛimũ dubium: vtrum logica ſit mo/ dus ſciendi.fo.ʒ.a Scðm:vtrũ logica ſit acquiſita ꝑ logicam. fo.z.b Tertia:vtrũ logica ſit ſciẽtia vna vel płes.fo.ʒ.c. (¶Iũ ueſtio ſecunda. Atrũ logica ſit ſcia pꝛactica vel ſpeculatiua.fo.ʒ.f Pumũ dubiũ:vtrũ pꝛacticũ ⁊ ſpeculatiuũ ſint dif/ ferẽtie eſſentiales noticie ſeu ſcĩe in cõi.fo.. e. Secundum:vtrũ ſciẽtia dicat᷑ pꝛactica ab obiecto vel a ſine. fo...f Tertium: vtrum idem habitus ſcientificus poſſit dici pꝛacticus ⁊ ſpeculatiuus.fo..b 2 ¶ Queſtio tertia. Dtrũ logica que eſt pars philoſophie ſit de argu/ mẽtatione tanqᷓ; de ſubiecto pꝛimo.fo..e Pꝛimũ dubiũ:qͥd ſit dicẽdũ de ſhᷣiecto logice.f.6.c Scðᷣm:vtrũ logica ſit de ſcðis intẽtionibꝰ.fo.6.d Tertiũ:vtrũ logica ſit vtilis/honeſta/ ⁊ neceſſaria ad acquiſitionẽ aliarũ ſcientiarũ.fo.6.g ¶ Libꝛi pꝛedicabilum queſtio/ nes et dubia. Queſtio pꝛima. Utrũ ſcĩe ltbꝛi pꝛedicabiliũ vłe ſit ſubiectũ attribu tionis qð eſt genꝰ ad qͥnq; pꝛedicabilia.fo.7. d. Pꝛimũ dubiũ: vtrũ tres queſtiões a q̃rũ termina/ tione voluit ſe abſtinere Poꝛphyriꝰ ſint habitu logices terminabiles.fo 8.c

Scðm:vtrũ vłia ſint ponẽda ĩ rerũ natura.fo.8.f

Tertiũ:vtrum poſtqᷓᷓ nõ ſunt ponẽda vlia in actu pꝛeter ĩtellectũ ponẽde ſunt nature cões.fo.ↄ.a — ¶ Secunda. Atrũ acceptiones ⁊ diffinitiões generis ſint ſuffi/ cienter aſſignate.fo.9. h Pꝛimum dubium: vtrum hic diffiniatur intentio generis ſiue res ſubiecta intẽtioni.fo.O.g

Scðᷣm:vtrum illa ſit cõcedenda genꝰ eſt genꝰ. Et

vtrum de rigoꝛe ſermonis ille debeant cõcedi/ animal eſt genus:hõ eſt ſpecies.fo.xl. b

Tertiũ: vtrũ natura cõmunis quã ponimꝰ cõmu/ nem ꝑ indifferẽtiã/ ⁊ determinatã per differẽtiã indiuidualem diſtinguat᷑ realiter a dꝛña indiui/ duali per quã ſic determinat᷑ ⁊ cõtrabit᷑. fo. Ii. d

Tertia.

Atrũ acceptiones ſpeciei et diffinitiones eius ſint ſufficiẽ᷑ter a Poꝛphyrio aſſignate. fo. 1z. e

Pꝛimum dubium:vtrum ens ſit aliquod vniuocũ decem pꝛedicamentis.fo.i3.d

Scðm:vtrũ iſta ꝓpõ debeat cõcedi /participatiõe ſpeciei plures hoĩes ſunt vnus hõ. fo.13.

Tertiũ: vtrũ illud qð eſt indiuiduũ /ſit indiuiduũ per aliqð poſitiuũ ⁊ intrinſecũ ſibi.fo. 13.h

(QL Quarta.

Atrũ diuiſiones dꝛñe ⁊ qͥnq; diffinitiões dꝛñe ma gis ꝓpꝛie ſint ĩ textu ſufficiẽter aſſignate.f.i4..h

Pumũ dubiũ:vtrũ ſcða diffinitio dꝛñe ſit cõuerti/ bilis cũ dꝛña vt ẽ vnũ de qͥnq; pᷣdicabilibꝰ.f.i.g

Scðm: vtrũ quelibet quidditas cuiuſlibet ſpeciei pꝛedicamẽtalis ſit cõpoſita ex duabꝰ realitatibꝰ puta realitate generis ⁊ differẽtie.fo.16. a

Tertium:vtrum differẽtia ſit ſpectes·fo.i6.c

¶ Quinta..„ Atrum ꝓpꝛiũ ⁊ accidens ſint pꝛedicabilia ab alijs ⁊ a ſeinuicẽ diſtincta:⁊ a Poꝛphyrio ſufficiẽter determinata.fo.16. f. Pꝛimũ dubium:vtrum aliqð accidens ſit ſepara/ bile/ et aliquod inſeparabile.fo.17. d Secundum:vtrum inherentia diſtinguat᷑ realiter ab accidente. fo.17. e Tertium: vtrum ꝓpꝛia paſſio diſtinguat᷑ realiter ab illo cuius eſt paſſio. fo. 17. f

¶ Sexrta.

Atrũ cõueniẽtie ⁊ dꝛñe qͥnq; ↄdicabiliũ ſint a Poꝛ phyrio in textu ſufficienter Mgnate.fo.io.b ꝛimũ dubiũ:vtrũ tm̃ ſint qͥnq; vlia.fo.l9.g cðᷣm:vtrũ pꝛeter diſtinctionẽ realem ⁊ rõnis ſit ponenda aliqua alia diſtinctio. fo. 19.h

Tertium:vtrum ſocrate non exiſtente/ iſte poſi⸗ tione ſint cõcedende:ſocrates eſt rationalis:ſo/ crates eſt homo.fo.zo.c

¶ Libꝛi pꝛedicamentoꝛũ queſtio/ nes ⁊ dubia. Queſtio pꝛima.

Atrũã de pꝛedicamẽtis ſit ſciẽtia logicalis ab aljijg

diſtincta habẽs ꝓ ſbiecto adequato aliqð inten tionale cõe vniuocũ decẽ pꝛedicamẽtis.fo.⁊o.f. Pꝛimũ dubiũ:vtrũ iſta ſciẽtia que dicit᷑ ſctẽtia pꝛe dicamẽtoꝛũ ſit de rebꝰ vel de vocibꝰ.fo.⁊l. b Scðm:vtrum voces ſeu termini/ vel res/ vel ſcðe intẽtiones reponunt᷑ in pꝛedicamẽto. fo. zl.c Tertium: vtrũ illa que reponunt᷑ in pꝛedicamen/ to ſeodem modo reponantur.fo. zi. f . ¶ Secunda.. Atrũ diffinitiões/ diuiſiones /ct regule añpꝛedica/ mẽtales ſint ſufficiẽter in textu aſſignate.fo. z22. b Pꝛimũ dubiũ:vtrũ vniuocũ ſit eqͥuocũ ⁊ e.f.23.a Secundũ:vtrũ cõcretũ accidẽtale ſignificet foꝛmã accidentalẽ vel ſubiectũ.fo.23.·c

Tertiũ:vtrũ oẽ cõcretũ dicat᷑ denoĩatiuũ.fo.23. e

Lertia. Atrũ diuiſio ſube que ẽ gen⸗ gñaliſſimũ ad ſubas materiales ⁊ ĩmateriales ſit cõueniẽter aſſigna

ta in pꝛimam ⁊ ſecundam.fo.ꝛ a.c Pꝛimũ dubiũ:vtrũ ↄñe quas ponit phus in textu ſint foꝛmales vel materiales.fo.⁊.a Scðm:vtrũ aliqͥs hõ ſit pꝛima ſuba.fo.⁊5.b Tertiũ:vtrum deus ſit in pꝛedicamẽto.fo.⁊ʒ.·c

Quarta.. Atrum pꝛopꝛietates ſubſtantie ſint a philoſopho ſufficienter aſſignate.fo. z.h Pꝛimũ dubiũ:vtrũ aliã ſuba ſit in ſiecto.fo.z6.d Scðm:vtrũ ſuba ſuſcipiat magꝭ ⁊ minus.fo.z6.f Tertium:vtrum ꝓpolitio vocalis poſſit eſſe vera vel falſa.fo.26. h Quinta. Atrum diuiſiones et ꝓpꝛietates quantitatis ſint a philoſopho ſufficiẽte aſſignate.fo.z 7. g Pꝛimũ dubium:vtrũ numerus pꝛedicamẽtalis ſit res diſtincta a rebus numeratis.fo.28. f Scðm: vtrũ linea/ ſuperficies /⁊ coꝛpꝰ ſint ſpecies quãtitatis cõtinue inter ſe ⁊ a rebus quas men/ ſurant realiter diſtincte.fo.⁊ 8.h Tertium:vtrum multum ⁊ paucum/ magnum et paruum ſint contraria.fo. z29. d

„ Sexta. Atrũ diffinitiones et ꝓpꝛietates adaliquid ſint a pho ſufficienter aſſignate.fo.30. d Pꝛimum dubium: vtrum omnis relatio ſit ponibt lis in hoc pꝛedicamento.fo.z.·c

——