Liber
ples ſunt nõ vidẽtes qᷓʒ vidẽtes:qꝛ illi decẽ nd ſũt vidẽtes /ſʒ tm̃ nouẽ:⁊ tñ illi decẽ ſunt nõ vidẽtes: qꝛ nõ ſunt vidẽtes: ſunt nõ vidẽtes:ꝑ locũ a Se93 ctoꝛijs.¶ Et hec dè pꝛimo arsr f un ad ſcum.
— A vtrum bonũ ex circũ/ 2 ubitat Pꝛio ſtãtia ſit magt eligen dum qᷓ; bonũ net̃ariũ:⁊ vtrũ hec maxia ſit vᷣa/ bo num ꝓpꝛiũ ẽ meliꝰbono cõi. ¶ Ad pꝛimã partẽ ðꝛ ꝙ bonũ ex circũſtãtia põt capi dupłr.Anoo gñałt ꝓ bono ſumpto cũ q̃cũq; determĩatiõe /ſiue ſit di/ minuẽs/ ſiue diſtrahens/ ſiue alteriꝰ modi: ⁊ ſic nõ optet bonũ ex circũſtãtia eẽ magt eligẽdũ qᷓ; bonũ ſimpfr. Alioo capit᷑ ꝓ bono ſumpto cũ determina tione tm̃ reſtringẽte:⁊ ſic tale bonũ ẽ magꝭ eligen/ dum qᷓ; bonũ ſimpfr: vt bñ velle eſt magꝭ eligẽdũ qᷓ; velle. ¶ Ad ſcðam partẽ rñdet᷑ ꝙ du eſt bonũ cõe:q̊ͥddã ẽ tale /q̊ płes pñt ſił et ſemel eo vti:ſic ꝙ vſus vniꝰ nõ impedit vſum alteriꝰ/ſicut eſt pax:⁊ de tali nõ ĩtelligik᷑ regula/ cũ illð ſit magł eligẽdũ qᷓ; bonũ ꝓpꝛiũ·Mt ſic capit᷑ illud dictũ cõe/ cũ ðꝛ ꝙ bonũ cõe eſt magꝭ eligẽdũ bono ꝓpꝛio. Aliud eſt bonũ cõe qͥ nõ pñt plures vti ſił et ſemel: ſed vſus vniꝰ impedit vſum alteriꝰ:⁊ de tali ĩtelligit᷑ regu/ la:puta ꝙ bonũ ꝓpꝛiũ eſt magis eligendũ/ qᷓ; tale bonũ cõe:cuiꝰ vſus vniꝰ impedit vſum alteriꝰ.
5 vtrũ iſte maxime ſint 2 ubitat ſcðo vere:bonũ nobiliꝰ eſt magis eligẽdũ bono minꝰ nobilt.Et ſi oẽs eſſemꝰ iuſti/nõ indigeremꝰ foꝛtitudine. Ad pᷣmã ðᷣꝛ ꝙ tri/ plex ẽ nobilitas: quedã q̃ acqᷣrit᷑ ꝑ pecunias:vt cũ qͥs acdrit potẽtiã vl dignitatẽ ꝑ diuitias:⁊ de iſta dic Boetiꝰ:Si nobilis es/lauda parẽtes:ſi diues/ lauda foꝛtunã:ſi bon?/lauda teipſuʒ.Alia ẽ q̃ nõ ẽ niſi diſpoſitio ⁊ inclinatio ad bonas oꝑationes/q̃ eſt acqͥſita a ꝓgenitoꝛibꝰ:⁊ de iſta dicit Boeti ꝙ nobilitas ẽ laus ex meritꝭ parẽtũ ꝓueniẽs. Alia ẽ animi/qᷓ nõ eſt niſi ipſa ðᷣtus:⁊ de iſtis duabꝰ itelli git᷑ ↄſideratio. Pꝛo ſcðᷣa ꝑte ſuppouit᷑ ꝙ dux ẽ foꝛ
titudo.ſ.coꝛꝑalis/ꝗ̃ ↄſiſtit in neruis ⁊ oſſibꝰ: ⁊ de
tali nõ ĩtelligit᷑ ↄſideratio:nam ſi oẽs eſſemꝰ iuſti/ adhuc indigeremus tali foꝛtitudine ad ꝓuidendũ nob de necarijs. Alia ẽ foꝛtitudo vᷣtus ꝑ quã reſi/ ſtimꝰ iniuſtis: et ꝑ quã aggredimur terribilia vbi oꝑtet ⁊ qñ oꝑtet:⁊ de tali itelligit᷑ ↄſideratio:nã ſi oẽs eſſemyiuſti/ nõ oꝑteret reſt eie üachig cũ 33
1 i us eſſet iniuſtꝰ. Dubitat tertio vtrũ iſta ↄña ſit bo na/ aliud ab aĩali currit: ꝗ aliud ab hoĩe currit. Et videt᷑ ꝙ ſic:qꝛ ibi arguit᷑ ab alietate ſuꝑiorꝭ ad alie tatẽ inferiorꝭ.Sʒ ꝙ nõ ſequat᷑ ꝓbat᷑:qꝛ ſi nullꝰ hõ eẽt:añs poſſet eẽ veꝝ/ ↄñte exñte falſo:igit᷑. Añde tur ꝙ ad b̊ ꝙ bñ arguat/ reqrit᷑ ↄſtãtia inferiort: iõ dʒ ſic argui/ aliud ab aĩali currit/⁊ hõ ẽ:g aliud ab hoĩe currit.Et ſi qͥs dicat: nõ ſeqͥt᷑/ alið a vero erit falſuʒ:⁊ iſta ꝓpõ/ deꝰ ẽ/ẽ alia a vero: qꝛ ẽ alia ab il lo vero/ boĩem eẽ aĩal:ᷓ iſta ꝓpõ/ de ẽ/ erit falſa. Añdet᷑ bñ ſeqͥt᷑:ſʒ ſicut ↄns ẽ falſum/ita ⁊ matoꝛ ⁊ minoꝛ:qꝛ ly vðo/ in vtraq; ſupponit ↄfuſe ⁊ diſtri/ butiue:⁊ etiã in maioꝛi ampliat᷑ ꝓ oĩ vero qð ẽ vł ertt. Et ſi qͥs iterũ dicat:non ſeqt᷑/ſoꝛtes differt ab aĩali/j⁊ hõ ẽ:gᷣ ſoꝛtes differt ab hoĩe.añs ꝓbat᷑:qꝛ aliqd differt ab aĩali qð nõ differt ab hoĩe: 6̊ nõ ſe quiꝭł/ſoꝛtes differt ab aĩali:ꝗ ſoꝛtes differt ab hoĩe Aſſumptũ ptʒ:qꝛ aſinꝰ differt ab aĩali qð non dif/ fen ab hoĩe:et aſinꝰ eſt:& aliqͥd differt ab aĩali qð nõ differt ab hoĩe. Maioꝛ ptz/ a ſoꝛte differt aſinꝰ: Sᷣ aſinꝰ differt ab aĩali qð nõ differt ab hoĩe. Dico ꝙꝓ ↄñe intermedie nõ ſunt bone ꝓpt termĩos ãᷣ di ſtribnunt᷑ ab illo termĩo differt: vt ptʒ intuẽti.Et
III
bec de ſecundo arnieun Wetawnn ad tertiũ ſit: 3 rſalis: Cõſiderationes poſite Cõcluſio in textu ſũt ſufficiẽter poſite ab ariſto. vt ptʒ ĩ arti. Mõnes etiã ĩ articul ſũt ſolute· ¶ Idem autem loci vtiles:⁊ ad demon ſtrandum ãͥdlibet eligendũ ⁊ fugiendũ.
¶ Iſte ẽ ſcðs tractatꝰ huiꝰ libꝛi in phᷣus docet ter minare ꝓblemata cõꝑata de accñte:ponens aliq̃s ↄſideratiões /ã̃rũ Pꝛia ẽ:ſi aliqͥd ſᷣm naturã ẽ tale/ illð ẽ magt tale qᷓ; qð nõ ẽ tale ſᷣm naturã. Scða: illð qð fac alterũ cui addit magꝭ tale/ ẽ magl tale cqᷓ; illð qð additũ alteri nõ facit ipſuʒ tale. Tertia: duobꝰ appoſitꝭ vni rei: illd qð fac totũ mage tale/ eſt magl tale qᷓ illð qð nõ facit totũ tale.Quarta: illð q̊ ablato reſiduũ fit minꝰ tale: illð ẽ magꝭ tale qᷓ; reliquũ q̊ ablato reſiduũ nõ ſit minꝰ tale. Quin ta:illð qð ẽ minꝰ admixtũ ſuo /ꝛioſẽ magĩ tale qᷓʒ
illð qð ẽ magꝭ admixtũ:vt illð eſt albiyqð ẽ nigro
impmixtiꝰ. Sexta:duobꝰ vł pluribꝰſuſcipiẽtibꝰ ali quã rõnẽ ſiue diffinitionẽ:illð qð magꝭ ſuſcipit eã eſt magl tale:vt diffinitio albi ẽ coloꝛ diſgregatiuꝰ viſus:iõ qð ẽ magl diſgregatiuũ viſus illð ẽ albiꝰ.
¶ Si autem particulariter et nõ vniuer
ſaliter pꝛoblema ponatur.
¶ Iſte ẽ tertiꝰ ⁊ vltimꝰtractatꝰ huiꝰ libꝛi qͥ diuidit in duo capla. In pꝛĩio docet terminare ꝓblemata ꝑticularia: dicẽs pꝛio ꝙ oẽs ↄſideratiões valẽtes ad deſtruẽdũ vel ↄſtruẽdũ ꝓblema vle/ valẽt etlã ad ↄſtruẽdũ vł deſtruẽdũ ꝓblema ꝑticulare:nã ſi aliqs oñ dit aliqͥd ineſſe oi/etiã oñdit illð ineſſe ali/ cui.Et ſbᷣ dit ꝙ locꝰab oppoſit/ja caſib/ a ↄiugatꝭ/ a gñatiõe/⁊ a coꝛruptiõe/ valẽt ad termĩandũ pꝛo blemata ꝑticularia:vt ſi aliqͥs oñdat gñationẽ ali⸗ cuiꝰ eẽ bonã/etiã oñdet ꝙ illð ẽ bonũ: ⁊ ꝑↄñs ter
minabit pblemata ꝑticularia. Conſequẽter ponit
alis ↄſideratiões/q̊rũ Pꝛia eſt:ſi alidd ĩ aliq̊ gñe videat᷑ magꝭ eẽ tale qᷓ; aliud in alio gñe: ſi iᷣm nõ
fuerit tale/ nec reliquũ: vt ſi diſciplina videat᷑ eſſe
mag bona qᷓ; voluptas:⁊ nõ ſit bona/neq; volup tas erit bona. Scðᷣa: ad termĩandũ ꝓblema ꝑticu lare:nõ ſolũ oꝑtet ſumere ea q̃ ſunt in diuerſis ge neribꝰ/ſʒ q̃ ſunt in eodẽ gñe: vt ſi ponat᷑ ꝙ diſciplt na eſt bona:⁊ oñdat᷑ ꝙ pꝛudentia nõ eſt bonaſ etiã oñdet᷑ ꝙ diſciplina nõ eſt bona ꝑ locũ a maioꝛi:qꝛ ſi aliqð pᷣdicatũ nõ ineſt illi cui magꝭ videt᷑ ineſſe/ nec etiã illi cui minꝰ videt᷑ ineſſe. Tertia: ꝓblema/ ta particularia pñt termĩari ꝑ hypotheſim: vt ſup ponẽdo ꝙ ſi ſit ita in vno/ ita erit in reliq. Et ſbᷣdit ꝙ qͥ vti hypotheſi ad ꝓbandũꝓblema ꝑticulare/ ꝓbat etiã vłe:vt ſi qͥs cõcedat/ q ſi pꝛedicatũ ineſt alicui ꝙ etiã inerit alteri/ tunc oſtẽdet vniuerſalẽ/ puta ꝙ inerit omni.
¶ Cum autem indefinitum eſt pꝛoble⸗
ma /vno modo deſtruere contingit.
¶ Iſtudẽ vltimũ capłm huiꝰ libꝛi in qͥ docet ter/ miĩare ꝓblemata indefinita:dicẽs ꝙ ꝓblema inde/ finitũ põt tm̃ deſtrui ꝑ ſuũ ↄdictoꝛiũ:ſʒ põt ↄſtrui dupkr. Anoo ꝑ ſuũ vłe:vt ſi qͥs ꝓbet ꝙ oĩs volup/ tas ẽ bona:etiã ꝓbat ꝙ voluptas eſt bona. Alioo põt ꝓbari ꝑticulariter:vt ſi ds ꝓbet ꝙ qdã volup tas ẽ bonaſetiã ꝓbat ꝙ voluptas ẽ bona. ¶ Deiñ docet termĩare ꝓblema indefinitũ ſumptũ cũ de/ termĩatione ponẽs tres ↄſideratiões. Pꝛia: ꝓble ma indefinitũ ſũptũ cũ vna determiĩatiõe ĩterimit duobꝰmodis:vt iſta/vna voluptaſ ẽ bona:põt de ſtrui ꝑ vłem negatiuã ſumptã ſine determiatide: et ꝑ vłem ſũptã cũ tali determĩatiõe.Scða:ꝓble/
Z V 1 b
Hh V 8 Sco.lib diſ. 7.q t.-.