trnitt wdſcpi A lna npiimis 7 bou- ennioeii Ka pem pucſui rmi-

1

— Sac In mst 5

uss 4

Intelligimus tandem Iſf princeps quid ſibi voluerit hæc inſtitutio Pythagorica& loquẽdi parſimonia. Nec poſſumus eam non laudare. Q moleſti emm& odibiles ſint buius diſciplinæ expertes qui tota die blaterãtes, au⸗ diri ſemper, audire vero nunquam volunt, haud ſane fa⸗ cile dixerimus.

IOANNES DEI GRATIA DVX

Saxoniæ.& c. Contubernio ſuo Litterario Salutem.

Marci Catonis dictum eſt( quod refert Gelliꝰ) nun quam illum tacere poſſe, quem morbus tenet loquendi. Sunt autem eorũ multi quorum ſermones nõ in pecto re ſed in ore naſcuntur. Sine iudicio enim& ratione lo- quentes ſæpe interrogatu ipſi neſciũt quid dixerint, aut cur dixerint. Hi locutuleivocantur& blatero nes& lin guaces ac vaniloquuguu.

IILV. PRINCIPI IOAN. DVCI SAXO⸗

nie& c. Cõtuberniũ litterariũ Cõmen.

Stultiſſimum hoc genꝰ homimum eſt quod& tace re nequeat,& tñ de his tantũ rebus loquatur, quæ nec; ad ſe attineant, neq; auditu ſint iucundæ, neq́; auditori vllum afferant fructum. Nihil igitur faciunt, q́; cumta⸗ cendo haberi poſſent ſapientes, loquendo ſuam prodãt inſciciam& fatuitatem.