Ille Syracuſia modo formidatus in vrbe⸗ Vix humili duram reppulit arte famem, Quid fuerat Magno maius? tamẽ ille rogauit Summiſſa fugiens voce clientis opem, Cuiq; viro totus terrarũ paruit orbis/ Indignus effectus om̃ibus ipſe magis,

Ille Iugurtino clarus Cymbroq; triumpho/ Quo victrix toties cõſule Roma fuit, In cæno Marius iacuit cannaq; paluſtri Pertulit/& tanto multa pudenda viro, Ludit in hũanis diuina potentia rebus/ Et certam pñs vix habet hora fidem, Tu quoqʒ fac timeas/& quæ tibi læta vident᷑/ Dũ loqueris fieri triſtia poſſe puta, MVLTA preter opinionẽ nobis eueniũt, 1 Triſti. In caput alta ſuũ labent᷑ ab æquore retro Flumina/cõuerſis ſolqʒ recurret equis, Terra feret ſtellas cœlum ſcindet᷑ aratro Vnda dabit flammas/& dabit ignis aquas, Omnia naturæ præpoſtera legibus ibunt/ Parſq;ʒ ſuũ mundi nulla tenebit iter, Omnia iam fient/ fieri quæ poſſe negabam/ Et nihil eſt de quo non ſit habenda fides, Hec ego vaticinor/ quia ſum deceptus ab illo/ Laturum miſero quem mihi rebar opem,