Ore ſerant grates/ qm̃ nõ poſſumus ipli/ Dij tibi/qui reſerent ſi pia facta vident Hæc mihi ſemꝑ erunt imis infixa medullis/ Perpetuuſc; animæ debitor huius ero, Spũs hic vacuas prius extenuandus in auras Ibit:& in tepido deſeret oſſa rogo/ Qm̃ ſube ant animo meritorũ obliuia noſtro/ Et longa pietas excidat iſta die, Dij iibi ſint faciles/& opis nullius egentem, Fortunam preſtent diſſimilemq; meæ, Vt quanqᷓʒ; longe toto ſimus orbe remoti/ Scire tñ poſſis nos meminiſſe tui, Nominis ante mei venient obliuia nobis/ Pectore qʒ pietas ſit tua pulſa meo/ Et prius hanc animã vacuas reddemus in auras Qm fiat meritigratia vana tui, Dum lumen vitale tenebo/ Seruiet offitio ſpũs iſte tuo, AD AMICVM VT SCRIBAT, 2 tua me raro ſolat epiſtola: peccas/ Remq; piam preſtas/& mihi verba negas, Hocprecor emẽda/qd ſt icorrexeris vnũ Nullus in egregio corpore neuus erit Vtqʒ ſolebamus cõſumere longa loquẽdo T empora/ lermonem deficiente die,

4 4, ,.‧ 6äͤqͤͤ— 3 3 5. ————— 1 ——— ——————

————

8 3

ee eee e e Ws