Et tonſam raro pectine verſathumum, Ipſe potes riguis plantam def igere in hortis: Ipſe potes riuos ducere lenis aquæ, Venerit inſitio/ fac ramũ ramus adoptet Stetq; peregrinis arbor oꝑta comis, Cũ ſemel hec animũ cœpit mulcere voluptas: Debilibus pennis irritus exit amor,

Veltu venandi ſtudiũ cole /ſæpe receſſit

Turpiter a Phœbi victa ſorore Venus, Nunc leporẽ ꝓnũ catulo ſectare ſagaci: Nunc in frondoſis retia tende iugis, Aut pauidos terre varia formidine ceruos/ Aut cadat aduerſa cuſpide foſſus aper, Nocte fatigatũ ſomnus nõ cura puellæ Excipit/& dulci membra quiete leuat, I enius eſt ſtudiũ/ ꝓdeſt tamen alite capta Aut lino aut calamis præmia parua ſequi, VNMNel quæ piſcis edax auido male deuoret ore: Abdere ſupremis æra recurua cibis, Aut his/aut alijs/donec dediſcis amare/ Ipſe tibi furtim decipiendus eris, Duraaliquis præcepta vocet mea/dura fatemur Eſſe/ſed vt valeas multa dolenda feras, Sæpe bibi ſuccos/ quamuis inuitus: amaros

Aeger/& ornanti menſa negata mihi eſt: