Ara dabat kumos herbis contenta ſabinis/ Et non exiguo laurus aduſta ſono/ Nos quoq; tẽpla iuuãt/quãuis antiqua ꝓbemus/ Aurea, Maieſtas cõuenit ipſa deo/ Laudamus veteres/ſed noſtris vtimur annis Mos tñ eſt æque dignus vterq; coli, DE DIEBVS VESTIS, Nec tñ ignores variorum iura dierũ: Non habet offitiũ Lucifer om̃is idem, „ Proſpa lux orit᷑ /linguis animiſq; fauete „„ Nunc dicẽda bono ſunt bona verba die: Lite vacent aures: inſanaq; ꝓtinus abſint Iurgia/differ opus liuida turba tuum, Dij quoqʒ vt a cũctis hilari pietate colant᷑: Triſtitiam poniꝑ ſua feſta iubent,
DEVS PETENTIBVS FACILIS,
Cõſpicit᷑ nulla meliore potentia cauſa Qũ̃ quoties vanas nõ ſinit eſſe preces, Hectora donauit Priamo prece motus Achilles Flectit᷑ iratus voce rogante deus, Sæpe leuant pœnas/ ereptaqʒ lumina reddũt: Cum bene peccati pœnituiſſe vident, Dij faciles peccaſſe ſemel cõcedite tuto Etſatis eſt/pœnam culpa ſecunda ferat,
SVCCVRRENDVM EST egendbus,


