. amo. Mantia Virgilio gaudet Verona Catullo/ iſhn Pelignæ dicar gloria gentis ego: b dr

8 riſt Crede mihi diſtant mores a carmine noſtro, * Vita verecũda eſt/muſa iocoſa mea: Nec liber indiciũ eſt animi/ſed honeſta volũtas:

Plurima mulcendis auribus apta refert, Actius eſſet atrox: cõuiua Terentius eſſet: Eſſent pugnaces qui fera bella canunt, PROPOSITIO ET INVOCATIO.

Cõſiliũ eſt quodcũqʒ cano parete monenii/

Om̃ibus his: qm̃ ꝓſunt: impẽdite curam Vt faueas cœptis Phœbe ſaluber ades, ABSTINENDVM IMPVDICIS poetis.

Eloquar inuitus/teneros ne tange poetas,

„reme

— Submoueo dotes impius ipſe meas Callimachũ fugito non eſt inimicus amori Et cum Callimacho /tu quoq; Coe noces Carmina quis potuit tuto legiſſe Tibulli? Veltua/cuius opus Cinthia ſola fuit? Quis potuit lecto durus diſcedere Gallo? Et mea/ neſcio quid: carmina tale ſonant, CHRISTIANA HORTATIO, 4 arte Expedit eſſe deos/& vt expedit eſſe putemus, Dentur in antiquos Tura/ merumʒ focos,

R ij

OvmivS DE SEPSsO.