an r 17

Emicat è Stephani diuinum lumine lumen, Fit reus ut falſis ipſe ſophiſmatibus. Qui ſuperum medius proce dit prole, parente,

Huic uni cedunt omnia rite Deo.

scHOIIA.

Fit murmur Græcis Dandi caſu. ortum eſt murmur Græcorum adluer⸗ ſus Hebræos Græcorum in quim, id eſt, ut Lyranus recte uidetur euarrare, Aduenarum gentilium in ciuitate conuer ſantium, ſiue ladæorum genere, ſed qui inter Græcos nati fuerant, adeocq́; ut peregrimi deſpiciebantur& præte⸗ ribantur in accipiendis æquualibus portionibus. Vbi animaduerten da huma⸗ næ conditionis infirmitas, Nam utculiq. eſſet credentium cor unum, utcunq; recentes in doctrina Chriſti, uteunq́; Spiritum ſanctum accepiſſent, nib lo tamen ſecius ueniunt in ſuſpicionem uulgo uel ipſi Apoſtoli, quorum miula ſteria parum eſſe æqua credebantur.

Præfulgent ex affectu. Præcipue propter Stephanum, de quo in fine hu⸗ lus capitis dicit Lucas, uiderunt factem eius tanquam faciem angeli. Quem= admodum mox Periocha hac: Emicat e Stephani diuinum lamine lumen.

Qui ſuperum medius, ld eſt, ſuperorum, per ſoncopen, periph raſis ei Spi ritus ſancti, qui à patre er filio procedit. Et bene omittitur coniunctio, in prole parente, quo euidentior eluceſcit unitas in trinitate. Simul& Theo⸗ logica eſt Gnome, nihl enim Spiritui ſancto reſiſtit.

PERIOCHA CAPITIS sePTIAMI. G. 8

Gliſcit in hoſtiles cœleſtis gratia uultus, Mendaces Stephano corripiente uiros. Dum tonat, ut primo dederit mandata parenti, Iudæis porro continuanda Deus. Effert uenturum Moſæ poſt fata Prophetam, Et quo ſit Domino Scena parata modo. ij