rea profecto ſententia, qua aſ ümmo poẽta& Lyricorũ prin cipe quid potuit dici ſpecioſius: Quic ad formandos inge nuorum adoleſcentiũ animos ſublimius aut efficatius? Et quo nam exordio cõmodius uos in primis appellem 6 iu⸗ uenes Tubenhiemij, quorum cum patre Chriſtophoro equi te aurato,& patruo Iacobo uiris fortiſſimis& humaniſſi- mis, fere à teneris utpote à quinquageſimo ab hinc anno, apud Erphordiampræ cæteris florentem tum ſtudijs urbem ad Philoſophiam inſtitueremur, familiaritas intercellit. In qua ſic profecit uterq;, ut non in umbra decertarẽt de rebus Philoſophicis tanrum, ſed ipſam etiam philoſophiam, non modo in adminiſtratione rerum publicarum domi, uerum etiam foris& inter arma, prudenter deliberãdo, iuſte agen do, fortiter faciendo, temperate& innocenter adeoq; fan⸗ cte uiuendo exprimerent. Et de Iacobi patrui ueſtri ſum- ma eloquentia, quæ ſine prudentia uirtutum ommiũ duce nulla eſſe poteſt, Quid attinet dicerer qui ipſa ſola Hewoiel corporis ſtatura, principis perſonam(ſi quando res poſce⸗ ret) referebat, dictis, moribus, factis repreſentabat. Parens Porrõ ueſter, poſtq́; uirtute bellica Equitis Aurati inſignia quaſi per manusaà maioribus accepiſſet, apud aliquot Sauo niæ Principes Electores uſq; ad uitæ finemà con filijs egit. Neq; ullum tempus abire ſiuit, quo non aliquid quod aut ad publicam utilitatem ſpectaret a geret, aut quod ad teli- Sionis Chriſtianæ cultum pertineret, meditaret. Frequens tlli fuit diuini cultus& quaſt familiare exercicium adeoc; ſtudium, ut etiam inter peregrinãdum cõmilitonibus ſuis & miniſtris,ſtatis ad hocdiebus, Euangelium ipſe prælege- Tet& interpr etaretur. Atqui ut iſtud pieratis officium ab auo ueſtro, patre ſuo, dño Chriſtophoro ſexies militari n b nan