Seeh ae e eae ude.—- 44 8 — 8* Whnne

Perge tuo, facie florente placere marito, Flumine qui debet gratior eſſe Tagi-A. Qui uarijs ſtudij præclari laudibus auctus, Viuere ſub longa poſteritate ualet. Nunc tibi non caſus tulit, aut incertauoluntas, Chriſtus agit curam, caſta puella, tui. Cerne tuas reliquas collecta mente ſorores, His quoq; præſtantes præbuit ille uiros. Inclyta Braunsbergij coniunx aſſueſce uocari, BHoc fieri multis nomine grata potes. Viuite propicio longiſsima ſæcula Chriſto, Vos duo, quos unum reddidit eſſe Deus. Pectoribus ueſtris ſit mutuus ignis amoris, Ipſe ſuam ſponſam ſic quoq; Chriſtus amat. Nec titubate fide, dabit hic ſolatiauite, Nam bona largiri non peritura poteſt.

Gramina qui pratis dat, ſyluas fronde coronat, Floribus ornat humum, meſsibus ornat agros.

Sydere qui cœlum pingit, qui luce ſerenat; Qui mare pacatis fluctibus ire iubet:

Ille domum ueſtram fœcunda prole beabit, Fructus coniugij plenior eſſe nequit.

Nam quia res certè ſatis hæc notiſsima tradit, 1

Iſtius autorem fœderis eſſe Deum, Conſtet. inexhauſta ſpe ſic fiducia uobis, Ceu petra uentoſis non ſuperatur aquis. Quòd uos aſpiciat diuino lumine Chriſtus Præmeditans ueſtro maxima dona thoro.

533.2 rer.