Ad ſedes accire ſuas can gebat, aui tas, Cura, Dei nutu:tunc ergor ite vocatus,

Qua iacet a ſcrupis ager olim dictus, adibas

Steinoicos ciues, qui te, dextramq́; volucrem, Etcalamum doctum, tantamq́; in corpore tali, Demirabantur, mentem, attonitiq́; ſtupebant:

Iis tua nota fides, candor, rectiq́; cupido,

Integritasq́; animi: nec tevſquam culpa remordet Vlla:tuæ fidei monimenta inſignia reſtant.

Vtq́; duas uidit tellus Steinoia meſſes,

Intra ſecretos propius(nam fata vocabant)

Ipſe legebaris cancellos arcis HANANV AE,

Quæ iacetilluſtris, foret atq́; beata, ſuorum

Funera ni toties cernat properata Regentum:

Quò feror, ah demens? Qudod iam nunc inſtat agamus: Hæcſua te ſub tecta vocat, paresq́; vocanti:

Sedibus ijs pia iura dabant maioribus annis

Inſignes, pietate, viri, iuſtiq́; tenore:

Isſacer ordo etiam ſeros ſeruatur in annos,

Auxiliante Deo, quos tunon vltimus inter:

Nota loquor, parcam manet& ſua gloria laudem:

Munere in hoc, robur dum CHRIST'VS ſuggerit, exples

Nunc duo luſtra:precor tibi ſecula multa ſuperſint: Ac tibi tantus honos non cæca ſorte volutus Obtigit: ille dedit quem tu colis, Arbiter orbis.

Illius ẽ dextra, ſociali fœdere lecti Et capis hanc ANNAMqua, te nondignior alter,

Quam non Aſcræi poterant effingere Vatis Numina ficta, illi pectus formauit& artus

Aethe⸗