EPITHALAMION

2 v,

Tu Salomen duces, Salomen tu ducere debes, 4 Quam fœlix ſacri nominis omen babes? 4 Deniq; quicquid id eſt, thalami quod iura requiriit, I Idtibi munifſi ca fĩta dedere manu. RElinc, ut principium lætis ſucce ſcibus ibat, 7 Derpetuo lætus ſic quoq; finis erit. Tempus erat, memini, quo pinguia firna leuntur, S Dentatap; cadit falce reſecla ſeges. Feruidus æthereum torrebat Sirius axem, U Et ſol igniuomis flammeus ibat equis. Tum te ſuſcepit celebris Baſilea Georgi: E Fallor can huc felix ire iubebat amor? Rinc licet aſgiduos tellus arebat ob iones,— BH eruebatq́; alto ſqualida ſacla ſitu: Tu tamen ardebas Sgrandi feruentius æſtu, 2 Atq; tui maior pectoris iꝑnis erar. Icta Cupidinei⸗ flagrabant corda ſagittis, Ca Plenac; ſollicito mens erar ipſa metu. 7 Attigerant imas penetrantia tela medullas, Tyj Et cæcum læſo pectore uulnus erat. D Vulnus erat cæcum, ſubſederat horrida tabes, Tau f ortior&. longa cœperat eſſe mora. 7T) Dicebas, credo, tot baber Baſilea puellas: lamui ud mibi detur, nec grauiora petam.