2

EPITHALAMION b Eaæc uoluit ſummi mens incorrupta Tonantis,

Quis poterit tanti ſpernere ficla Dei?

Ecce Rebecca tua eſt, optatam tolle Rebeccam,

Nubilis ut thalamos intret I ſace tuos.(ſu Haæc Laban, bæc Bathuel,magno ſic cæteru plau Turba ait,& tædæ fœdera ſicta probant.

Nec mora, depoſito celebrant ſponſalia faslu, Er certant lautas ferreore ferre dapes. Mane capilloſos ſplendens aurora iugales Reddiderat, prima luce miniſter abit. Sponſa bonis auibus ſequitur deuecta camelo, Extremum læto dixit ut ore,uale. L ade decus pa triæ, reliquis prælata puellis, Inclyta manſuetum quære Rebecca uirum. Iste iampridem riguis expectat in agris, Experit dominam po ſſe uidere ſuam. Eia age matura, celeri proficiſcere paſſu, Obuia ſis miti, mitis& ipſa, uiro: Fallorsan æternæ capies præconia laudis? Et genitrix magnæ proſpera gentis eris? Enhæc prolixo uolui deſcribere uerſu⸗ Ut pateant ſummi hacta benigna Datris. Ille animos iungit, quos non uicinia iunxit, N ec ſPeckata fides, nec diuturnus amor-— e