EPITHALAMION

Qut, tuus est genitor, quæ ſor quo ſtèmate nata es?

Aut poßsum patrias hoſpes inire domos?

Dixit, at illa diu non est᷑ remorata ro guntem, Hæcq; puellari uerba decore refert:

Lt noris, pater eſt Bathuel: cui mater, ut addan, Melcha fait, Nahor non fine laude harens.

Præterea chari domus est ſpacioſa parentis, Teclaq́; non paucis continet ampla locis.

8 tramina ſparſa iacent, magha eſt ibi co pia fœni, Iumentis dabimus pabula di ghla tuis.

Einis enat dictis, de flexo po plite grates Ille agit æte rno, qui regit astna, patri.

O Deus omni potens, rerumí; ſuprema;†oteslas, Quo duce perpetud tutus Abrumus erit:

T'e decet eximiæ dighiſs ima ꝗloria laudis, Deſertos nunquam qui ſinis eſſe pios.

Namq; tuo duclu uarias uia facla per urbes, Tegtatur domino te bene uelle meo.

In loca peruentie ſt, ſedte duce, Reclor Olympi, In quibus est qomini ſtirps generoſa mei.

Sic ait. inde gradu ſormoſa Rebecca citato

Currit, Oin batria nunciat ista domo: ¶Pes

Vir pe régrinus adeſt, uir adeſt peregrinus, bo

8„4 3— NVotra du pit ſumma tecla fubire jide. RERaæc