„)

EPITHALAMION Eu propẽ cærulei ſtagnantia flumina fontis, Iouarus quãnam uerſer in urbe, moror. Aduenient fãciles iam ſole cadente puellæ, Fontanasq́; ferent, ſic habet uſus, aquas. Alloquar intrepide, quæcunq; ſit, alloquar omnes, L't mihi dent potum terq́; quaterq́;ʒ petam. Si qua reclinabit lymphis ſpumantibus urnam, Et reſeret tenui talia uerba ſono: b En bibe cum ſat erit. ſt res eſt grata, camelis Hi⸗ quoc de hmphis officio/ a dabo: Illa ſic, ut norim, uenerabilts uxor Iſaci: Illa ſit haud dubia, Ffic Deus alme⸗ fide: Ve ſic inſigni re⸗ ſit notiſima ſacto, adomino æterna mente fiuere meo. Vix ea ſatus erat: uix clauſerat omnia uerbis, Progreditur celeri pulchra Rebecca gradu. Ecce Rebecca uenit, caſti laus ſumma pudoris, Virgineæ; decus ꝗrande pudicitiæ. A Pta erat hæc thalamos, tædas ſubire iugales, Et matura uiro, non tamen uſa uiro. cut forté bumeris urnam geſtauit eburnis, E xhaugtam gelido fonte leuabat aquam. Qumq;ᷣ iret, chari reditura parentis ad ædes, ec tereret longa tempora lon ga mora, Seruus