Quem docuit mundi yaledicere moribus huius In verum pietas relle bioſa Deum Contentumq ſibi conceſſc lmite ſortis Exercere ſuo munia iuſta loco. Quem neg follicitat mendaci gloria fuco PFluxarumué famer dira fatibat opum. Nec mala degeneri corrumpit inertia luxu, Vnica corporibus peſtis& ingenus. Qui nec obæratus curis torquetur acerbis, Nec iubet eſſe ſua nomina certa fide. Qui, potius dubias rabularum pabula lites, Quam moueat, manult cedere iure/no. Nec lucra venatur poſitis in fænore nummis, Et ſuper iu ſontem munera nulla capit. Stare nec infida fublimis gaudet in aula, Magnorumué potens ad latus ire ducum. Sedl inſia requie mentem ſaturare, ſuad lIlutra fortunæ ſepta latere poteit. Educitah ſuos chara cum coninge nator, VVr dſcant homini commoda, grata deo. Et cumn tranſterint exactæ tempora Pitæ, Concludit taciutos& jine labe dier. 0 conclu de meos hoc ta ndem fine labvres, Enecat oppréſum me quibus ausSe,, 2 V