BPITHALAMION. Qu pariter fama præſtans, atq; ore puella Ducitur in thalamos, nupta futura, nouos. Dronuba cui lætos inſtaurat Gratia leclos, Es tenet accenſas copia larga faces: Diuinæ agnoſcas auram bonitatis,& illud Quo frueris, ſummo numen honore colas. N te decipiant uani, ſine, ſomnia mundi, Nc te aliò rerum, cura metusie trabat. Fœlices, thalamo quos Iuppiter æqjuus eodem In ſummos uoluit conſenuiſſe dies. Fœlices etiam, quibus idem ſorte benigna Penſauit tædis fœdera rupta nouis. Aæ quibus in uiduo, ceu multos ſæpe uidemus, Ait etiam ingrato uita trahenda thoro- Non illos ueniens lætus Ool aſpicit unq́;, Non illos, feſiis cum iuga ſoluit equis. Quò magis ampledli decet hanc te pectore grato F ortunam, O placidii munera noſſe Dei. A uelut ille ſuo totum complectitur orbem Nimine,& hæc patrio cuncta fauore tegit. Sic tu nunc thalami, ſic læti compos amoris, Debes hæc animo dona fouere tuo- Va recens hominis quondam de corpore nati Prodijt in lucem fœmina facta nouam.