EPITHALAMION. Nec te nunc moueant alieni pignora lecli, At ætas(ætas ſi tamen iſta) utri. Cui neq; adhuc ſparſt g albeſcunt tempora canis, Nc uitiat teneras prima ſenecta genas. Roc etenim maior uentura est Qloria nuptæ, Si uidedre minus commoda ſola ſequi. Si miſeros natos alia de matre relickos Suſcipias, curis erudliasq;ʒ tuis. Nam nepʒ ciuilis donantur præmia quercus, Golum qui dextra ſe tegit ipſe ſua. Sed qui uic ini gladium d ceruice repellit, Conciuemqʒ ſua ſeruat ab hoſte manu. AG pater omnipotens generi benedicit eorum, Pupillos opibuis qui uiduasq́ iuuant. Dræcipites animi iuuenum, mutabile peclus, Et facile huc illuc, quò rapiuntur, eunt. Aò ueluti medias nullo rectore per undas Dellitur d quouis adta carina Moto.

4

Declora ſic iuuenum partes uerſantur in omnes,

Dum rarxio nondum, quæ regat illa, ſabegst. Ai ſtabilit mentes ætas,& pectora fumat, Tunc quop; iudicio conciliatur amor.

Deniqp; non ſola eſt thalami ſpeclanda uoluptas,

Aaup; etiam curas res habet iſta ſuas.