EPITHALAMION- Ec demum aſſungens, modice contendit in altum, Condita præcipiti qua ſtat in arce domus.

Et tacitum conclaue petit, qua pulchra ſolebat

Iuter lanificas uirgo ſedere nuruis. uæ tunc fortè, uagas dum cætera turba per ædes

Falleret ut longas hac ratione moras.

PErgo nacta locum& captato tempore, uultus Exuit ambroſios, diſgimulatqq; Deam.

Et nota reſerens facie ẽ popularibus unam, Aute alias ſumma, quam colit illa, fide.

Qui ſua conſilia atq; arcanos credere ſenſus, Et quicquid tacitum forte habet, omne ſolet.

Sic exorſa refert: Ergo tu ſola per omne Tempus perperuò capra labore ſedes?

Ncc uitæ, aut animo quicquam largiris amico? Nc miſces curis ocia grata tuis?

Ant etiam illa moues, patriam qudò coniuge tandem

Pſa tua ſerues poſteritate domum? En matura ſedes, iam plenis nubilis annis, Sola domi uacuo uirgo relicta thoro. Nec teneros natos, Veneris nec præmia curas, Nec quicquid thalamus dulce iugalis habet. Perpetuõ ne igitur carperis flore iuuentæ In ſpem tam claræ fila nata domus?