EPITHALAMION. Promifi ueteris memor,& bonitatis ab æuo, Complexus noſtrum qua fuit uſq; genus. uaq;ʒ idem pueros orbos, orbasq́; parentes, Draſidio ante alios protegit ipſe ſuo.

Vamde numero compellans uoce ſororum, Quas partu quondam protulit Eupnome.

Naa tenes, inquit, 1 5 emarenſts nomen A DAnl,

A puero is nobis deditus uſq; fuit.

Dum ſtudio leges,& publica iura tuetur: Ingenioma gnus, nec minor eloquio.

Nlius, ecce, iacet deſertum coniuge limen: Moœret,& in uiduo triſtior ipſe thoro.

Nlla uiro uitæ ſolatia, nulla laborum: Defaciunt luctu tecla, domusq́; nouo.

At tutum non et, ſocia ſine uiuere quenquam, Et ueniunt uiduo noxia multa thoro.

Quare age, quæ menti ſedeat ſententia noſtræ, Accipe, hæc opera perfice iuſſa klcl. Terra iacet uaſtos inter Mauortia ſaltus, RHos. Alpes, illos Martia plua facit. In medio Micer fœcundat flumine campos, Et totum liquido permeat amne ſolum. b Nanc olim ueteres caprtam inſedẽre Oĩeui, Dum mutant regnis arua priora nouis.