—

Toee„ nen an de ponſa diu certè ſocium fen tire cubile, 1 1radee enhn.„Et potuit multis complacuiſſe procis.

9224 2a nder ded tibi per fatum ſors euenit illa benignum, dOca ca aate Quod uoluit cœtus plurimus, unus habes. Kentrir araae Ton negat externos tecum luſtrare penates, 1Adbhmdbeneh Matris& acceptum deſeruiſse ſinum. d. pencnin e duce fida comes pPeregrinas ibit in oras,

ſch V 1 Quas tenet imperio Principis aula tui. brinceps nimium ſub te Paſtore beatus,

Tu quoq; ſub tali Principe fauſtus eris. ime tamen accenſa face dum connubia ſi plendent, n EFundimus ad ſummum plurima uota Deum. b mnclen thamudit, opemq feret, tu ponas triſtia cordis,

macalema Quao duce Sponſus eras, hoc duce lætus eris. inamanligerts Non aliter thalami felicia uincula ſperes: dhd, Vincula, diſrumpi neſcia ſorte graui.

— ſene quàm recte d icdus genitore Thobias, —— 3 Fauſtus adoptata coniuge ſponſus erat.

*

— Ad generis uenit nobile ſtemma ſui.

oum geuurr tszic Deusa primo ſemper placabilis æuo,

anad gnda Sub minimo iuſtis tempore portat opem. imu prrcira airr Jac igitur. felix uxore fruare, memento,

mn cnalam Quam tibi donauit prouida cura Dei. ruſtungrrltaTu quoq; uirgineæ pulcherrima ſtella coronæ, ꝛrt in un bomn Sponſa uerecundas aurea tota comas: m bre am gratare tibi tibi nos gratamur& omnes,

ae cnteanes. Qui ſorti cupimus fata ſerena tuæ,

. b B Perge motteiena hasaga0, b

atre qui miſſus, cœli comitante miniſtro,