A&D SPONSI M.

X Aonidumq́; frequens picta roſeta petis. Propagas vigili cœleſtia dogmata nixu, 1 Eſt tua laus magno carmine digna cani. Præcipue nuhit tibi dum pulcherrima Nymphe,

Cui tecum Lacheſis ſtamina longa trahat. Hoc opus incumbat reliquis pergrande Poctis, Quorum vena vado fertiliore fluit. Debilis vt tentem tenuiſsima prælia veles. Suadet in æternum non moriturus amor. Quare ſuſcipias propenſo pectore carmen, Concinui ſubitò quo tua feſta thori. Claudicat Aethnęi mea fabri more Thalia, Dum via Pruſsiaco littore longa patet. Ad tua ſed vacuus thalami ne ſacravenirem‧, Carmina non longo tempore ſcripta fero.

Muſa peruſta genas Phœbo, non poſsidet aurum,

Id mihi Sarmatiæ triſte vorauit iter. b Tu potius noſtrum templabere pronus amorem, Quo conuina, licet munere, promptus eram

T. Codichus·

— Rribus eximijs dum præſtas, docte Magiſter,

☛ᷣ —