a toc ChnEnd 1— die cmn Mopafaka h xen nr 4 mnapercrg a Srbnr oſtnt n vots ernqn — ar— M donec duuεmε ris Dempimaua- ieroudenei 4 cor prrs qs e mn ndids e

At uos præclari, iunctiſſima pectora, fratres, Carmina ſcripta breui condite mente Graui

Quod ſi quid nobis æquus concedet Apollo. Longior his maius forſitan hora feret.

Elegia de coniugij laudibus D. luſti Vultei Pedagogarchæ Marpurgenſis.

1

X ſtrinxit uinclis hominũ genus optimus au- Mitibus, ut ſtabilis corda foueret amor.(tor

Sic precio pluris quouis homo ſolus habetur,

Arctius ex una gratia gente coit. Ciuibus eſt ciuis coniunctior:& tamen illis, Interiora ſatus uincula ſanguis habet. Sed quæ coniugij propior ſit copula nexu Nrulla eſt, excepto mitis amore Dei. 4 Vxor amãda Deo minus ergo, magisq́; parẽte eſt, Si quem legitimo fœdera fine iuuanti Comis& aduerſus ciues affabilis omnes Laudibus afficitur, conſequiturq́; decus At quæ dignaſatis tibi laus uir ſancte canatur, Qui loqueris dominæ mitia uerbatuæ? Quis neget; eſt iuſtũ meritos redamare parentes: luſtior at fidi mutua cura tori. Aeternum meruit per ſecla fugacia nomen Inachis in ſponſum mitis& æqua ſuum Imperium ſæui quæ dedignata parentis Sola nouum renuittollere nocte uirum Solaq; Hypermeſtra eſt indigna reperta tyranne Crudeli ſimilis cætera turba patr.