Talis erat ſtatus Italiæ per mille cadentis Vulnera pro ſceptris Cæſaris atq; PDape. Tumic Guelphus prææſtabar opem, Gibelinus at llli, Nulla tamen patriæ cura ruentiserat. Ac uelut Aeſonidæ prognati ſemine fratres Alter inalterius ſæuijt enſe caput. aAut ut Cadmæi meſſis clypeata Draconis Praterna cecidit, uix generata, manu Sic afflicta gemit cognato Francia ferro, Ipßſaq́; non nocuo templacruore madent. Pontificistonat illa fidem, pars altera Chriſti, Bellicus attenuat roburutri nq; furor. Nec leuis hic furor eſt, uideas ante ora parentum Inſontem triſti morte perire gregem. Aeui nullus honos, pueris ſubit ægra ſenectus, Vna trucidandos carnificina manet. Et quæ uirgineæ fuerat reuerentia turbæ, Gentibus, à noſtris exulat ecce plagis. Captiuæ iuuenis parcebat Scipio formæ Fucata ductus relligione Deum. Suaſit idẽ uirtus Macedùm, generoſa Monarchæ Vt poſſet captam matris habere loco.
At Chriſtum mentitaphalanx Chriſtiq; profeſſa Nomen& illiusſigna crucemq́; gerens. Conficit innuptas ferro flammisq; puellas, Et genitrix utero quod gerit, ardet onus, O immane ſceluscaſtrisò abſona Chriſte
PFacta tuis: animæ quid meruere piæ? Iam ſterilis poterat ſibi fingere gaudia mater Pronuba cui nullam luno tuliſſet opem.
.


