— 3 1

A A E UEMk E..

3

ego quidem tuam ſingularem modeſtiam, quæ efficit, ut& humiliter de te ſentias ipſe,& alios ſentire ac ſcribere cu- pias: ſed interead mea ego temeritate, aut ſi mauis, pertina- cia non diſcedo. Quod ſi pluſculum feci fortaſſe, quam con cedat uerecundia:age permittam lubenti animo⸗me erraſſe:

7 1 ſed ita tamen erraſſe, ut erratum honeſte defendi apud hone ſtos& uirtutis amantes uiros queat. At ego præterea cen-

ſeo, me non ſolum pluſculum, quam permittat ac patiatur modeſtia: uerumetiã minuſculõ, quam cõceſſura eſſet mor- dax Inuidia, quicquid tantum faciam, facturum eſſe. Adeò iniquum eſt noſtrum hoc ſeculum, ut ſæpenumerò tacuit- ſe, quàm locutũ eſſe: multis magis profuiſſe, quam nocuil- ſe, rectiſsime dicas. Sed id non ad uniuerſos referendũ eſt. Dam dignũ laude uirum muſanetat mori: ut optimè noſti. Cuius rei uel tuus Arion, citharcœdus ille nobiliſsimus, lo- cuples teſtis eſſe poteſt. De quo quid ueteres ſcripſerint eru

diti& ſapientes, doctis uiris non eſti gnotum. Qua de re

placet illud breue& argutum Stigelij carmen: Iackatunna Siculo deſphinus Ariona ponto- Tænaria uectum per freta ſiflit humo. Firtuti clauſum nibil eſpconcedite FA TA-⸗ Ingenijs Præſcus gaudet adeſſe Deus. Quos uerſus memini ante annos octo mihi à præcepto- re meo optime merito, domino M. Chriſtophoro Blumen- rodeno, qui. Stigelio uiuenti adhuc germani fratris loco erat, mirifice cõmendari. Et ſane cõmendationẽ o ptimã uer

ſus optimos, de re optima ſcriptos, quis mereri neget? Sed

de his ſatis eſt:& libet ali quando coràm hac de re plura con

bſeruande, ro-

fabulari.

faduls volui. rã ſac noaſt piim 1 auidie dh qas 4 am ſl dicant ontra dupe Rix di auæuiꝛ econc ench mund pecta Rlon lilge dd relic lerom amiciti- licio oorculu derun der abe tuertiſt

im Car Amalle

kae ual NMnig am