“

—3ſſ

G RATVLATIONESHC Honſæ canentem nobibbus modis, Wta die claudam libenter Eximia mea fata morte:

Næ poßit in me ponier,& uehi In postenum per ſaxæ, per arauor Fluctus, polos merens Arion Nund ſenio, ſed humum canendo. Ergo diu iu uiue, uale diu, 5 Magnum decus terræ, pelaęi decus. SJalue poli maius futurum Sed decus inclyte Seſſör olim.

Salue, uale: quamuls mare reſpuit,

Te nuper ingratum, tamen accipit Te grata tellus. fic nec ille Te zulerit, feret aft Ohmpus.

X

vVI ANTEA CVm TRISTI VIDVOLVv-

xiſſe, ita ſeſe nunc cum læto ſponſo gaudere, ſtudio-

ſi profitentur:& quid de noua coniuge eius,& prio

ribus,& de fortuna pij uiri ſentiant, oſtendunt·

—— VV== Vvv NN

(AoOTDVS Froνν ο οᷣ F Tnos ne thalamis tuis Deſimus Iuuenes, noſger Oporine: Cꝛræ ſunt quibus hortuli Muſarum teneri, cztltag florida⸗ Solennem iuuat banc liem Mistis leticia ducere Plauſibus. In qua Honſa datur tibi, Birtute eximia, fæmina nobilig. Quc Pulchru animi bonu,

Ertuneg

Porlun (4, kualat), An] Seyjfus, FPortu Ater con Luur Neuto, u Fygo n lullusſ Quan (miunx ber me Jir quan oic nun lun puli Letos tingenne