EPISTOLA.

b piorũ rebus confulat: tamen tarditatem moræ, ma- gnitudine beneficij tandem pulcherrime compen- ſat. His de cauſis, ut& meã tibi ex tua natam felici- tate læticiam probarem:& ut te, ſponſe feliciſsime,

conuiuasq; tuos ad piam hodierno die, qui nuptijs

tuis ſolennis eſt, alacritatem inuitarem: quaſdam gratulationes in tui, ſponſæ que optatiſsimæ tuæ laudem honoremq́; feci. Quod finem attinet, qui in ijs propoſitus mihi fuit, docti& prudẽtes lectores facile, uel me tacente, de eo animaduertent. E poe- tarum autem penu quędam adferre libuit, non e ſa- cris Iheologiæ penetralibus omnia haurire: in qui- bus alias, ut par eſt, propemodum palleſco,& ſæpe- numero quaſi defatigor. Qua in re unicè ueniã mi- hi dari cupio, qui alids Theologi malo, quam Poe- tæ nomine appellari: cum hic potius huius, quam illius partes egiſſe non iniuria uidebor. Quod ſ id quod ſpectaui, aſſecutus ſum, bene habet: ſin mi- nus, utrumq; nomẽ libenter concedam me amiſiſſe: & niſi aliter agam, recuperare non poſſe. Sed agam aliquando aliter:& etiam hac in parte, annuente Domino, Theolo gũ me præſtabo, cum iterum me

uſta ad ſeriNar42„. iuſta ad ſcribendd occaſio inuitauerit. Verum inte-

rea quicquid huius generis eſt, oro te Oporine ca-

ſeme.—— 1 ilsime benigno ut animo ſuſcipias haſce Gratula- tiones meas,& aliorum, quibus quaſi poteſtatem

dedi loquendi, ut uel ſuo ‚uel meo, uel alieno nomi- ne nupt

ſi feceris

tius

ijs tuis bene feliciterq; cõprecarẽtur. Quod duemadmodum ſpero& opinor, uel po-

tis conl toͤlactund buumqun tui, adhui narum,ni iduſtria vrccius, Adamus! mnnix: qhn tbus den Kdtunos er bolli 9 dum ad cin tout&t it tua ein it ſcio my a lamę 1 dlcg uln

1

Ino feciſi 8

iltrepreln