Hinc nera uitæ gaudia profluunt Mentiq́; conquæſita datur quies, cum copijs mundus ſuis Diſperit, e ſuam ſeq́; perdit. 3 EVTERPE. Diffugere niues redeunt iam graminacampis. Arboribusq́; comæ. Omnia lætantur: quæcunq; animaliaſæuo Delituere gelu. Cantibus incipꝛunt mulcere ſuauibus auras Et uolucres& aues. b Et dum quæq; parem ſibi quærit, in ordine cuncta Te te hymenæe canunt. Scilicet hoc ipſas uernali temporeſemper Concopulare ſoles. Quuppe, decent lætas lætißima tempora cauſas Etſine fœmineo, Nulla uirum ſexu toto creduntur in orbe Gaudia plena ſatis. Hinc etiam Henricum ſuaui Charitatis amori lam ſociare paurusʒ. Dignus uterq quidem eſt& tali tempore& hora Connubijq; fide. Sicut in hac igitur iam florent omnia terra Et ſua grana ferunt. gic ipſos ſemper florere& ſemina cordis Effice ferre pij. Atq; ut te flimma: Chriſte ò hymenæe, perenni Hic& ubiq; colant. 15 vv ært eorundem cœleſti pectora comple Et quod aio facient. CHARITES. Charitasnoſtrum ueneranda nomen, Digna

dgußen⸗ Cheriat

ni ms luiücem r gttuſen*

4⸗ leuſtſ. (orlaue l

Uru,

Othium n yſequet= Opto, cot—

EVP Tutuum Tetuus ſte Cnhob,

Orthies„ In cun ee rult Duce— lehnata e Anbo e (ondi 3 pſbsern

ktrami 3.

Anno 8