Ante equidem uitæ ſuprema pericula uellema Et quoſcunq; alios duros perferre labores. Quam uel in hoc turpi caluiſſe Cupidinis igne vVel mea roncubitu maculaſſe cubilia fœdo. Dixit,& illi eadem referenti ſubdidit, at quidf Non etiam(mea lux) huic obſtſtemus amori? Quo Deus attentis naturæ legibus,& quo lam veneris nobis conceßit filius uti, O decus, o noſtræ uir go gratiſßuma menti sæpè tuas uolui tentare licentius aurse, Sæpe tui noſtras tenuit reuerentia uoces, sed nunc, quid nobis obſtat ſecreta uicißim, Omnibus amotis animi concepta fateri Te(mea uita) mibi uolui coniungere dudum, Te(mea uita) mibi dudum uoluere parentes, (Ni mihi uana mei, mouẽre, oracula ſomni) In miſeræ, e& longæ ſolatia iungere uite⸗, Secd quid in hoc fuerat faciendum tempore nobist Omnibus armorum regnante cupidine terru? Mec fuit expectanda dies, qua pace recepta, e quoq;, confidam, recipi mihi poſſeuolentem, Ergo mei, ne ſperne tui pia uota miniſtri Sed te iunge mihi, ſed me tibi iunge, ſed& me onſortem uitæ conſortem ſuſcipe morts Tu meaſemper eris Charitas, tuus ipſe uieiſim Orthius, extremam ſum permanſurus in horam. Nullerit in terris, quod nos ſeiunxerit unquam Non morbus, non dira fames, non gloria laulis Vana nouæ, non mollicies, non turpis egeſtas. Non quoq;, ſt externus populator aduerit boſti, semper eris mecum, te brachia noſtra fouebunt Te mea ſimplicitas in cauſſa proteget omni« b Tu