Te quoq́;, qui certæ mihi conſuetudinis uſu Notus es, oblitum non reor eſſe mei, Teutonicum ſcriptis celebrxis Goblere per orbem, Qucæ genium, nunquam quo moriantur, habent. O decus,ò ueſtri fiducia Præ ſulis ambo, vueſpalici o ingens Fdus, uterq; ſoli. Dum tractandarum uos celſa negocia rerum, turaq́; dicendi non leue laſſat onus: Ex Helicone iuuat me Phœbum accerſere, ueſtri principis in laudes ut mihi uerſus eat. Huic quia conciliat decus indelebile camen,— Quo ſlelle ſeries eſt mihi dicta nigre, Quo memoro ciues geminum Baptiſma profeſſos, ſtius inuicta qui ceciderè manu. Quæ quamuis alijs quoq; ſunt cantata Poëtis, Certa tamen ratio çarminis huius erat. perpetuo ſtatui Comites deducere uerſu, Qui plus ex reliquis quo celebrentur, habent, lam ueſtro cunctos quis Præſule clarior inter? Debuit hac dici quis ratione ma gis? Qu licet ex animo foueat pietatis honorem, Quas tamen inſidias cogitur inde pati? b Quando peregrinis fo᷑rmidine terret ab oris 3 Hoſtis,& in proprio ſubdita turba ſolo.

Se,

b Qos tamen effu giet, cœl eſti numine teclus, Rl Pectore dum fidit non dubitante Deo.

Id teſtabitur hic, quem uerti carmine, Pſalmus, 6 Ipſi opera ueſtra, ſi modò lectus erit. Commendate meum uos, quæſo, fauore laborem, k Qui uoluit, modoͤſt præſtitit, eſſe pius. 1

— el,

PSALMVS