DE NVPTIIS
His duclbus, quæ nunc caligine ſtella laborat, Etherei toto fulgebit ſyderis inſtar Orbe, nec ulla huius tellus ſplendore uacabit. Ergo dum uenis, e portis erumpit apertis Ciuis ouans, Iætos e tollit ad æthera plauſiss, Sol ſolito nitet ipſe magis, reſonantq́; canoris Cuncla per has terras labentia flumina ripis, Eratanturq; tibi læto connubia curſu. Tu quoq́;, qui patrijs Mmenæia gaudia terris Infers, ò nigri luxſyderis inclta ſalue. Dum tibi dona ferunt alij, quæ Pannona tellus Pactoliue parit, uel Tagi diues arena, Ipſe tibi fero non gemmas, non aurea uaſa, In medio quamuis mihi flumine naſcitur aurum, sed fero, quæ gemmas, quæq́; aurum uincere dicas, Aulæd artifici Nympharum texta mearum Pecline, clara tuæ cum factis nomina ſtirpis Quc referunt, mirisq́; efficta tapetibus ornant: Intuitu quorumſiquando lumina paſces, Concipias animoſtimulos uirtutis, ijsq́; Nobilitare nouis coneris rebus auorum Et genus,& famam, faciasq́;, quod omnibus illi Inſertum memori merito te præferat æuo. Sed quid currenti iamdudum ſubdere c alcar Inſtituo, ſongisq́; tuas ambagibus aures Detineo? tam tempus adeſt, quo ſtabis ad aras Ore ſacerdotis caſti præcepta monendus Conuugij, dextræ tua iunctaq́, dextera fœædus Firmabit thalami, quod nullo tempore quicquam Separet, excepta, quæ ſeparat omnia, morte. Ergo tuas remorer ne ſponſe diutius aures, Te precor, ut læto capias hæc munera uultu- . r