—

DE NVPTIIS

Regnaqᷓ; cum magnis promißis Gallica nquens, ingrederis patrios populo plaudente benates.

Nec mora, qui morbis modo uexabatur acerbis,

Cum gelida triſtem nece commutante ſenectam Grandaæuo patre, tu volrade capeßis habenas.* Mœſta quidem fleuit defunctum patria patrem Orba ſalute ſua, quis neſcit?& illa fatentur

Qui uirides Ari ripas, Orcæq́; frequentant, Piſcoftq́; habitant ad teſqua uadoſa Dimellæ, Orpam quiq; bibunt concretum frigore nunquayrn Hæredis uirtute tamen recreata, fideq́; b

In populum uigili, concepit pectore certam

Spem de te, triſtem uertens in gaudia luctum.

Nec tua ſpem populi pietas Volrade fefellit,

At uicit, bello depulſo, pace retenta.

Tradiqit ergo tibi rerum cum ciuis habenas, Lœticia, ſine quæ nuper rectore gemebat,

Patria perfuſa eſt, tacito neq; pectore clauſtt Gaucdia tanta diu, ſed io clamauit,& æther

Sublato ſonuit clangore, dedere Sabæo

Thure foci fumum, ſertis delubra Deorum

Cincta nouis ueteres ſordes poſuere gauiſa. Impedijt populus redimitaq́; tempora myrto,

Læ ticiamq;; fuit teſt atus ucſis us albis.

Et meritò, quis enim melius moderatus habenas

Te patriæ fuit? aut tanto complexus amore

Quis fuit hanc unquamuel‚ut hæc leuiora putentur, Quis prodeſſe magis potuit, de ciue merendo? Mox, ut enim geſtat tua tradita dextera ſceptra, Publica præponis priuatis commoda rebus, Vulnera ſiqua latent, poi raptum funere patrem, He ſanare ſtudes, neq;, dum ſanaueris illa,

Aus