Druckschrift 
De Nvptiis Generosi Comitis Vvaldecensis Volradi, Et Anastasiæ Comitis Schvvarzburgensis Henrici filiæ Carmen, Res gestas quorundam Comitum Vualdecensium complectens : Psalmvs XXXI Paraphrastice Redditus, & inscriptus reuerendißimo Episcopo Monasteriensi Francisco, quòd is contra hostes Verbi diuini, & huius causa suos quoq[ue] uti eo uive seu precationis seu consolationis hoc tempore poßit / Autore Ioanne Richio Annoueriaceno ; [Mitwirkende: Rodolph Caspar, Johannes Ludwig Rullius]
Entstehung
Einzelbild herunterladen

8 õ

r BBISTOIA.

ſerpente occulto atq; linteſtino ſcelere aduerſus fœderatos broceres al ciuitates mperij, huc peruaſerunt: quibus non dico in quantum tertorem alij contecti ſint, ego ſanẽ animo fui plus quàm perturbato, ut tum me her⸗ cule in curam pertexendi carminis incumbere porrò mninime potuerim, Non quia minus ocio abundauerim, aut de irruptione mihi metuerim ho⸗ ſtili quanquam quis in tam latè uagante belli incendio metuere ſibi nonpo teſteſed de calamitate publica, quæ ex tanto malo impendere uidebatur, o gitantt mihi non modò de nuptijs tuis, uerumetiam de ſtudiorum meorum curſu tenendo co gitattones omnes exciderunt. Memoria enim repetebam, ac intuebar anumo ciuilia bella Romancrum, Marianum, Sertorianum, Catilinarium, Cæſarianum: quorum tempeſtate in quod ſeruitutis iugum, ex ſummo libertatis arbitrio atq; ſaſtigio florent ſimum illud quondam orbis terrarum imperium uidemus recidiſſe? Quæ dum cogito, er paub altius cauſas corum mecum reputo, atq́; belli nuper exorti conſidero ma⸗ gnitudinem, horreo oculis atq́;, animo, nec dicendo aſſequi poſſum, quanto interu allo calamitoſiores Romanis Germani fore mihi uideantur. Conas batur Marius, conabatur Sertorius, conabatur Catilina, conabatur Ceſar Romanam libertatem cum ſerultute commutare, atq́; hoc fine tyrannis iſo rum terminabatur: quod M. Cicero proſpiciens inc redibili acie ingenij ſui exclamauit, ò nos ſeruos ſeruorum, indignitatem impotentißimi dominalus turpißimaq́; ſeruitutis, cui ſæpe mortem anteponendam dixerat, libertatt linguæ execrans, cum ſalutaribus conſtlijs à Repuhlica depellere eamſepe fruſtra conaretur. Quid uerò nos? perdemus ne libertatemt imo uerò lis

bertatem cum religione ipſa, qua amiſſa, o nos non dico ſeruos ſeruorum,

ſed reos iræ diumæ, cruciatusq́; ſempiterni. Miſerrimos quidem Quirites, ſed longe miſeriores Germanos, illi enim ſanguine tyrannicam ſitim ſcda⸗ re atq́; explere potuerunt, nos etiamſt uitam cum ſanguine proſuderi⸗ mus, ſatiare immanem crudelitatis rabiem non poter inus, nuſi utta ex= tincla, ſpiritus quoq́; perennibus tormentis ſubijciatur JSi enim uera ſunt, quæ per Alpes in mediam uſc; Germaniam iam ſunt peruagata, Pont cem Romanum faces huius belli, quod a Carolo Romanorum Imperatorè nune geritur, accendiſſe, ut nos in priſtinam ſeruitutem aſſerat, acſalu-

tarem