nſeet beum

era cßetis

u t nr dr 2 —

uſiaun 1 An

Præcipites ardens nunc hunc, nunc deijcit iluns, Haſtiliq; truci partes brorumpit in omnes: Currere quem conarà ſpeculetur in æquore toto, Aduerſumq; ſibi pulſu deturbet ouantem. Sæpius occurrit, uarijſq; inſultibus urget, Sponheimus forma egregia, uiridiq; iuuenta, Viribus at minor,& præſtantis robore dextræ, Sternitur infœlix, quoties illi incutit haſtam: Cuius ut incendit uegetas magis inchta nirtus, Atq; pudor uires, pugna feruentior inſtat, Quadrupedem celerem ferrata calce fatigans, Hortauimq; ſuo tanta detrudit equo ui: Vt ueluti magna conſtructus mole C oloſſus, Sternatur tumidi ſpumanti littore ponti, Quando fumificis arctatus ſpiritus antris, Prorumpit diro terræ per uiſcera motu. Nec minuis ipſe ſui commotus turbine teli Cornipedis iaciens reſupinus tergore, celſum Aſbicit in cœlum, nec ſe ſuſtollere ſurſum, Tam uaſto poterat galeæ ſub pondere preſſus: Et niſi coniuncti dextra mox membra leuaſſent, Diffuſo rurſus turpaſſet buluere corpus. Nec minus Hoͤrtaui gliſcit uiolentia corde Inſargiiq; magis, ualidos ut turbidus artu Compoſuit per equi dorſum, circumq́; pererrant. Obuia quæq; uirum demiſit corpora terræ: Ile uelut rupes pendens ad cormua Nicri Terrificis Euris, Boreæq; aduerſa furenti Ventorum furias perfert, imbreſq; profuſos Ipſa immota manens, ſic omnes ſuſtinet ictus Reiſciensq; haſtam uerſis aufertur habenis. Aſt Princeps ſæuas producere longius iras Et ſeuire

1OANNES Vuolf⸗ gangus à Sponheim.