Guilhel⸗ nut Phi⸗ lippi— Landgr⸗ uij filius.

Fallort an aerſſs ſonuere in turribusæra, Et te ſponſe monent, ut pia templa petas? I pete ſacram ædem, iam te comitentur euntem Et ſocer,& ſoceri filius ille tui. Ille puer, cuius pectus mirantur adulti, Ille puer patris cur aq́ʒ ſpesq́ʒ ſui. Cui uiget in tenero ſapientia corde uirilis, Fallorvan hac multos uincit& ille uiros. Sanguine non tantum, ſequitur ſed acumine patrem, Dij dent, ingenio uincat& ille patrem. Gaude, quæ flores melioribus Heſſia fatis, Sparge illi puero lilia, ſparge roſas. En tibi prognatum Guilhelmum patre Philippo, In tali genitor prole perire nequit. Succeſſore patris quo ui defenſus ab omni Sit tuus& toto floreat orbe ſtatus. Tu quoqʒ ſponſa tuis cum nymphis templa ſubito, Hic diſces thalami quæ ſit origo pij. Iamqᷓ́; maritalis præcepta ſalubria uſtæ, Anna ſacerdotis uoce monendaueni. Vitis enim ueluti uiridi ſe ſubijcit ulmo, Sic coniunx debet uiuere iuncta uiro. Debet in uxorem tamen haud ferus eſſe maritus, Nec niſi dilectæ mitia iuſſa dabit. Alter& alter ius ſit iuſſa capeſcere promptus, Nec neget ille ſuæ, nec neget illa ſuo, Nitis in uxor em ſit uir, ſicfida marito Curarumqʒ uxor dulce lenimen erit. Duret amor paribus conſtringens pectoranodis, Perpetuo uobis ſpicula figatamor. Hæc uhi uos monuit diuina uoce ſacerdos, Cum ſponſa ex templo ſponſe redito domum. orpora iam tempus poturecreare, cibisq́;. mq́; famem tempus pellere, iamq́; ſitim. b Ordine