mus Phi⸗ lippi Landgra

Fallor? an aerijs ſonuere in turribus æra,

Et te ſponſe monent, ut pia templa petas?

Euilbel⸗ I pete ſacram ædem, iam te comitentur euntem

Et ſocer,& ſoceri filius ille tui.

Ille puer, cuius pectus mirantur adulti,

Ille puer pattis cur aq́ʒ ſpesq́; ſui.

uij filius. Cui uiget intenero ſapientia corde uirilis,

Fallor?an hac multos uincit& ille uiros.

Sanguine non tantum, ſequitur ſed acumine patrem,

Dij dent, ingenio uincat& ille patrem.

Gaude, quæ flores melioribus Heſſia fatis,

Sparge illi puero lilia, ſparge roſas.

En tibi prognatum Guilhelmum patre Philippo,

Intali genitor prole perire nequit.

Succeſſore patris quo ui defenſus ab omni

Sit tuus& toto floreat orbe ſtatus.

Tu quoq; ſponſa tuis cum nymphistemplaſubit

Hic diſces thalami quæ ſit origo pij.

Iamq́; maritalis præcepta ſalubria uſtæ,

Anna ſacerdotis uoce monenda ueni.

Vitis enim ueluti uiridi ſe ſubijcit ulmo,

Sic coniunx debet uiuere iuncta uiro.

Debet in uxorem tamen haud ferus eſſe maritus,

Nec niſi dilectæ mitia iuſſa dabit.

Alter& alter ius ſit iuſſa capeſcere promptus,

Nec neget ille ſuæ, nec neget illa ſuo.

Mitis in uxor em ſit uir, ſic fida marito

Curarumq́ʒ uxor dulce lenimen erit.

Duret amor paribus conſtringens pectora nodis,

Perpetuo uobis ſpicula figat amor. æcubi uos monuit diuina uoce ſacerdos, Cum ſponſa ex templo ſponſe redito domum orpora iam tempus poturecreare, cibisq́; lamq́; famem tempus pellere, iamq́; ſitim. Orxainne