Nam docet officijs uirtutum aſsueſcere mentes,

Doctrina inſtituens uberiore pios. Quo Deus humanas uigilans res curet amore, Qua uelit à nobis cum pietate coli. Si tamen eſt onerata malis„atq; obuia curis, Fidenti præſto dicimus eſſe Deum, Qui uelit ærumnas iucundo inuertere fine PEt noſtram euentu ſæpe probare fidem. Dic quoq; Muſa ducis meritę præconia laudis, Te patriæ fas eſt concelebrare Ducem. Haud licet aſcendas nitido ſuper æthera cantu, At tua in exiguo flumine lynter eat. Sic etiam ſtrident humiles per prata Cicadæ, Dum uacuum cœlum Daulias ore replet. Si genus& proauos ſpectes, ſi nobile ſtemma, Hic quoq; Cæſareo ſanguine natus erit. Fama quod illuſtris ueterum uirtutibus auget, In toto quorum laus uolat orbe Ducum. Roma ſuos Fabios iactet fortesq; Camillos, Fdomiti quondam quæ caput orbis erat- Ipſa ſuos etiam non ficto nomine laudans, Prædicat inſignes terra Thyringa Duces. Quam magis illuſtrat cœli iam diues honore, Qui uenerans Chriſtum triſtia multa tulit.

Hunc poſtquam fuerat conſtanti uoce profeſſus,

Conſtantis merito nomen in orbe gerit.