Pxtitit ad nutum formoſa creantis imago, Natus homo à molli nomina duxit humo- Et tibi ait, uitæ ſociam faciamus amicam, Comniugio placeat conſociare duos. Hinc Deus inſtituit connubia caſta Sacerdos, Cum ſociam in uitæ iungit Adame tibi. Altius à nobis reputari talia dignum eſt, Sæpe operis tanti nos meminilſe decet, Namc;ʒ ſuo æternum uiuens in lumine lumen, Contentum proprio noluit eſſe bono: Prodijt arcana gaudens è ſede, ſuæc; Nos homines uoluit lucis habere iubar. Haæc eſt conſilij ratio, qua condidit autor, Coniugijs iungens pectora caſta Deus. Qua uoluit natum firmo coniungere ceſto, Inſtituens caſti uincula ſancta thori.

Corpore ut in gemino mens una ſit, una uoluntas-

Vna caro uerbo conſociata Dei. Vtq; Deum colerent& pura mente timerent, Lege pudicitiam præcipiente cupit.

Hos homini fines, metam hanc circumdedit autor,

Ordinis hæc poſuit ſepta uerenda ſui. Hunc turbare uetat, turbantes odit& urget, Horrendis pœnis ſupplicioc; graui.

Noſſe Deum autorem mandati atque ordinis huius, Eximium eſt animi præcipuumc; decus. Holb W ni pr ofis