Saxonis ora tuis, plauſus rumore ſecundo Mota, ſono tali reſonantem prouocat Echo. Bella canant alij, quos nondum ſan guinis hauſti Hira ſitis ſaciat, nobis communia pacis Munera carmen erunt, tibi plenis gratia uotis Mundi opifex pacisq; dator, tibi gloria plaudat. Paruula Muſarum tanto tu caſtra tumultu Non ſinis immergi, patrio ſed numine ſeruas, Noticiamq; tui lucentem, artesq; togatas. Ergo duci, recte per te qui intelligit uſum

Aonij fontis, qui Muſis ocia præbet,

Tranquillasq; umbras, pulchrum gratabor honotem

Ianfrede, hoc Itali quoniam te nomine dicunt Idem animis faſsi quod patria, uera paternæ Dum tibi uirtutis tribuunt bona, carmen ad aufes Hoc admitte tuas, quo prima ab origine fontem Coniugij,& metas homines ſociantis amoris Fxponam, thalamisq; tuis praæconia texam- Mens ea quæ ueri fons eſt,& lucis origo,

Omn ia quæ uerbo motum ſpirante creauit,

Sic hominem ex terra fecit mirabile dictu,

Eſſet ut haud fallax diuini authoris imago.

Prgo illi, uigili capitis fundauit in arce

Aerium cerebrum, quod mens habitaret, in illo Exercens radios„& notæ lucis acumen. In medio poſuit uitalem pectore fontem,

Mobic

—

Corſin

NMob ldem Cord

Verun

Dulci-

(octa

Porion cere

*

4 11

4 HtlCI L

— — ——

11 4 i 100

N

Tenpe N4e, Notlcia Poshot Caa de

lanti

undam „

agt,