Vulgiuagæ Veneris, nec uita cœelibe gaudet BHaud uacua ſceleris, pollutaq; pectora damnat, Ergo age cum ſancti maior ſit cura pudoris

Coniugijs, propiusc; Deum cognoſcere curent, Qui genus hoc uitæ non falſo ardore ſequuntur

Cumq; pij lectich Deo pars maxima ccetus

Coniugijs conſtet, cum Chriſti deniq; coniunx

Ipſa ſit electo fcelix Eccleſia coœtu: Tu quoq; Dux caſtis Friderice parentibus orte Dilectisq; Deo, caſtos amplectere amores Legitimi thalami, quod munc facis, elige uitæ Conſortem ſociamq; tuæ, quam uiuere tecum FExoptes, matrem cupias quam rite uocari, lpſe aderit uotis, aderit Deus author amori, Quamq; petes, iunget, propriamq; dicabit amanti. Hæc ita dum pietas generoſo dictat alumno, llli intus propius coœelo mens ardua ſurgens Non ignara boni, dictoq; parata monentis, Auſpicio ſeſe diuini numinis offert. Ventilat& flammam, ſed adhuc ſub corde latentem Quam prius arcano conceperat obuia motu. lam quærit quod amet, iam fomite gaudet amorts, Coniugis optatæ iam fingit imagine, quidquid Coniugium decet,& uotis pia ſomnia firmat. Quodq;ʒ cupit, nec habet, cœleſti in numine pont, Cordis& ærumnas animi medicamine curat.

Sic ubi

lungis

Ouosit

Kparer

M. Nonmi Acumu Nrdecuus