— 4———

Et tamenò audes ſacram tibi ſumere ceſton, Neſcio quam, ſocij quæ mutua fœdera lecti Vinciat,& mentes aſtringat amore duorum. Non tibi diuina, thalamos ſociare iugales,

Sed mihi ſorte datum eſt. Necum diuina poteſtas

Maieſtasq;& honor, mecum mens conſcia recti, Et ſyncera fides,& honeſtæ commoda uitæ, Nataque conſenſu non falſi gloria plauſus. Me duce pollet amor, quem uel Deus ipſe requirit, Iuſta uel humanæ expectant conſortia uitæ, Sed mea te Princeps oratio reſpicit, aures Pande mihi, facilem mihi te uelut ante dediſti, Dux generis ſpes ampla tui,& ſic certus habeto. Ille amat infœlix, cui nunquam diſcere cordi eſt Quid ſit amor, tu diſce tuas cognoſcere flammas. Omnis amor certa eſt animi bene flamma uolentis Quam ſenſu ſimulacra cient, mentique probatam Accendit peragens lætato in corde uoluntas. Intus melliflui mens ſaucia uulneris ictu Ex adito cordis conceptum ſpirat amorem

In rem talem aliquam, quam pulchrã ante omnia ducit Quamque bonam reputat: tum cor quia ſuauibus halai

Spiritibus, ſe aperit, deſiderioque cupiti

Carpitur,& pronis in amatum fertur habenis. Quod ſi noticiam, quæ pabula præbet amoris, Non impura hauſit pura de mente uoluntas,

Spes

yes⸗ Inde⸗ Etpla Ambi

Hla

Condi

Sœder

4 g du Menri Mentl . die nO

5 8

D. mu

lüemte

Trans Nüder CchD kpett däprob